Ντέμης Ρούσσος: O υιός της Αφροδίτης

Ντέμης Ρούσσος: O υιός της Αφροδίτης

Ατίθασος και ασυμβίβαστος, αγαπήθηκε από εκατομμύρια οπαδούς παγκοσμίως

Ελάχιστοι ποπ καλλιτέχνες των περασμένων 50 ετών έφτασαν σε τέτοια παγκόσμια αναγνώριση, ανάλογη αυτή του Ντέμη Ρούσσου. Ατίθασος και ασυμβίβαστος, παρά την τεράστια επιτυχία του – πούλησε περισσότερα από 60 εκατομμύρια δίσκους στη μακρά καριέρα του – κράτησε μέχρι το τέλος τόσο την αυθεντικότητα του, όσο και τη τσαλακωμένη γενειάδα του.

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από τον Γιώργο Ρούσο και τη Νέλλυ Μαλλούμ. Ο πατέρας του, πολιτικός μηχανικός με κατασκευαστική εταιρεία, ήταν ελληνικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του, αιγυπτιακής και ιταλικής. Οι φωνητικές ικανότητες του Ντέμη θα αναγνωριζόντουσαν από μικρή ηλικία, όταν και θα γινόταν σολίστ με τη χορωδία της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας της Αλεξάνδρειας. Σαν παιδί, θα μάθαινε επίσης να παίζει κιθάρα και τρομπέτα.

Εκείνη την εποχή, η ολοένα αυξανόμενη ξενοφοβία στην Αίγυπτο θα οδηγούσε την οικογένειά του να μεταναστεύσει στην Αθήνα το 1961. Εκεί ο Demis θα φόρτωνε στους ώμους την κιθάρα του και ως έφηβος θα τραγουδούσε και θα έπαιζε σε αρκετά διάσημα σχήματα της Αθηναϊκής σκηνής, συμπεριλαμβανομένων των Idols και We Five

Μεταξύ των συναδέλφων του, θα ήταν και ο πληκτράς Ευάγγελος Παπαθανασίου (αργότερα θα γινόταν ευρύτερα γνωστός ως Vangelis), αλλά και ο ντράμερ Λουκάς Σιδεράς, με τους οποίους το 1967 θα σχημάτιζε τους Aphrodite’s Child.

Ντέμης Ρούσσος: O υιός της Αφροδίτης

Το τρίο θα αποφάσιζε ότι έπρεπε να προχωρήσει προς τα κέντρα της διεθνούς μουσικής βιομηχανίας και θα προσπαθούσε να μεταναστεύσει στο Λονδίνο. Αυτό το όνειρο όμως δεν θα πραγματοποιούταν ποτέ, λόγω προβλημάτων με τις...βίζες τους. Οι τρεις τους δεν θα σταματούσαν όμως, θα αποσύρονταν στο Παρίσι, όπου θα περνούσαν με επιτυχία τις οντισιόν της τότε μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας Philips

Οι πρώτες τους ηχογραφήσεις θα καθυστερούσαν από τις γενικές απεργίες του Μάη του 1968, αλλά αργότερα εκείνη τη χρονιά το Rain and Tears των Aphrodite’s Child θα κυκλοφορούσε σε ολόκληρη την Ευρώπη, δημιουργώντας μεγάλη αίσθηση σε πολλές χώρες.

Ντέμης Ρούσσος: O υιός της Αφροδίτης

Οι Aphrodite’s Child θα είχαν πολλές ακόμη επιτυχίες στην ηπειρωτική Ευρώπη και θα συνέχιζαν να ηχογραφούν, με αποκορύφωμα το άλμπουμ 666 (1972), το οποίο χρησιμοποιούσε ως βάση του, θρησκευτικά κείμενα από την «Αποκάλυψη» του Αγίου Ιωάννη. Το άλμπουμ θα γνώριζε τεράστια επιτυχία, ενώ το κομμάτι The four Horsemen θα καταγραφόταν ως ένα από τα πιο κλασσικά του σχήματος. 

Σύντομα ωστόσο η φιλοδοξία του Παπαθανασίου να δημιουργήσει μουσική για τον κινηματογράφο, θα οδηγουσε το γκρουπ σε διάσπαση. Αυτός και ο Ρούσσος βέβαια θα συνεργαζόντουσαν και πάλι στο μέλλον περιστασιακά, κυρίως το 1981 όταν ο Ρούσσος με το ασυνήθιστο υψηλό τενόρο του θα τραγουδούσε το Race to the End, μια vocal έκδοση του theme που είχε γράψει ο Vangelis για το Chariots of Fire, με στίχους του Jon Anderson από την progressive rock μπάντα Yes.

Μετά τη διάλυση των Aphrodite’s Child, ο Roussos θα ξεκινούσε σόλο καριέρα, κυκλοφορώντας το άλμπουμ Fire and Ice (1971), του οποίου το πρώτο single We Shall Dance θα γινόταν επιτυχία σε όλη την Ευρώπη, εκτός της Βρετανίας, ενώ το 1972 θα περιόδευε στην Ισπανία, την Ιταλία, την Ολλανδία, τη Γερμανία, αλλά και την Ελλάδα, προτού φύγει για εκτεταμένο tour στη Νότια Αμερική. 

Παρόλο που τα τραγούδια του ήταν γραμμένα στα αγγλικά, κυρίως από τον γεννημένο στην Αθήνα, Λάκη Βλαβιανό, συχνά ο Ντέμης θα ηχογραφούσε και σε γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά και...ιαπωνικά (!)

Το 1973 θα κυκλοφορούσε το άλμπουμ Forever and Ever και ύστερα από εκτεταμένες τηλεοπτικές εμφανίσεις, συμπεριλαμβανομένης αυτής μαζί με τη Νανά Μούσχουρη, αλλά και της παιδικής παράστασης που έδειξε το Show Basil Brush (ιδιαιτέρως δημοφιλής εκπομπή εκείνα τα χρόνια), ο Ντέμης θα κατάφερνε επιτέλους να κατακτήσει και τη Βρετανία.  

Ένα από τα τραγούδια που θα λατρευόταν περισσότερο από το αγγλικό κοινό, θα ήταν το ομώνυμο κομμάτι από το άλμπουμ Forever and Ever (1973) που το 1974 θα κατάφερνε να φτάσει στο No 2 των charts του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ θα ακολουθούσε το Happy to be on a Island in the sun (μέσα στα κορυφαία 10 hit για το 1975), ένα κομμάτι γραμμένο από τον David Lewis, με στόχο τη βρετανική αγάπη για τις μεσογειακές διακοπές. 

Ο Ντέμης τότε θα δήλωνε: «Ο λόγος της μεγάλης επιτυχίας μου στην Αγγλία, ήταν ότι οι Βρετανοί ήθελαν να πάνε διακοπές στην Ελλάδα και την Ισπανία και η μουσική μου ήρθε εκείνη τη στιγμή»

Το 1976, ένα ντοκιμαντέρ του BBC TV, The Roussos Fenomenon, με παραγωγό τον John King, θα πυροδοτούσε ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον τραγουδιστή. Η Philips τότε  θα κυκλοφορούσε ένα EP τεσσάρων τραγουδιών με τον ίδιο τίτλο, το οποίο θα γινόταν το πρώτο EP στα βρετανικά chart singles. Λίγους μήνες αργότερα, το single When Forever Has Gone θα έπεφτε μόνο από το Dancing Queen των Abba.

Τα επόμενα χρόνια, μία από τις συχνότερες κριτικές που θα δεχόταν, θ' αφορούσε το βάρος του, το οποίο μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '70, θα άγγιζε τα 150 κιλά. Τότε μόνο ο Ντέμης θα άρχιζε ανησυχεί και αφού θα δοκίμαζε αρκετές δίαιτες, θα έβρισκε μία που θα τον βοήθησε να χάσει 50 κιλά σε 10 μήνες. Το 1982, θα περιέγραφε τη διαδικασία που έζησε, στο βιβλίο A Question of Weight.

Το 1985, ο Ντέμης θα ταξίδευε με την πτήση 847 της TWA από Αθήνα για Ρώμη και θα γινόταν πρωταγωνιστής σε μία από τις πιο γνωστές αεροπειρατείες των καιρών, όταν η Χεζμπολάχ θα έπαιρνε τον έλεγχο του αεροσκάφους και θα το οδηγούσε στη Βηρυτό. Οι περισσότεροι επιβάτες θα κρατούνταν όμηροι για 17 ημέρες, αλλά ο Ντέμης και οι άλλοι Έλληνες πολίτες, θα απελευθερωνόντουσαν μετά από πέντε.

Ο Ντέμης θα συνέχιζε να ηχογραφεί και να εμφανίζεται ζωντανά σε όλο τον κόσμο, μέχρι λίγο πριν από τον θάνατό του. Μια από τις τελευταίες του περιοδείες στη Γαλλία, θα περιελάμβανε εμφανίσεις μέσα σε εκκλησίες, ένα σημάδι της βαθιά χριστιανικής του πίστης. 

Τα τελευταία χρόνια, ακόμα και οι πιο σκεπτικιστές επικριτές θα αναγκαζόντουσαν να αναγνωρίσουν τη διαρκή δημοτικότητά του. Ένας κριτικός της Guardian στη συναυλία του Ντέμη στο Royal Music Hall το 2002, θα το έθετε ως εξής: «Όσο χορεύει πάνω στη σκηνή σαν ένας χαρούμενος θείος σε ένα μεθυσμένο γάμο, είναι αδύνατο να τον αντιπαθήσεις και να μην παραδεχθείς πως παραμένει πάντα, εντελώς μοναδικός».

  • Αρτέμιος (Ντέμης) Βεντούρης Ρούσσος: Τραγουδιστής (15 Ιουνίου 1946 - 25 Ιανουαρίου 2015)

Ντέμης Ρούσσος: O υιός της Αφροδίτης