Βύρων και Φίλιππος Βασιλειάδης: Η πορεία από το σκοτάδι στην κορυφή

Βύρων και Φίλιππος Βασιλειάδης: Η πορεία από το σκοτάδι στην κορυφή

Δύο από τους πιο επιτυχημένους νέους έλληνες επιχειρηματίες διηγούνται τη μοναδική, σχεδόν «κινηματογραφική» τους ιστορία

Υπάρχουν αμέτρητα αποφθέγματα, ρητά ή στίχοι σχετικά με το πώς πρέπει να ενεργήσει κάνεις όταν, εντελώς ξαφνικά, η ζωή τού τα παίρνει όλα. Ο Βύρων και ο Φίλιππος Βασιλειάδης, όταν σε ηλικία 11 και 9 ετών έχασαν τους γονείς τους, φυσικά δεν είχαν υπόψιν τους κάποιο από αυτά. Κι όμως, έκαναν αυτό που επιτάσσουν οι μεγαλύτεροι φιλόσοφοι, ποιητές και συγγραφείς: Σηκώθηκαν στα πόδια τους, διαμόρφωσαν τις συνθήκες για να πετύχουν και προχώρησαν. Για την ακρίβεια δεν προχώρησαν απλώς…Έφτασαν στην κορυφή. 


Φωτογραφίες: Λευτέρης Σιαράπης / Fashion Editor: Βίβιαν Ρουβέλα
Φωτογραφία Εξωφύλλου και βασική φωτογραφία: Βύρων Βασιλειάδης: Κοστούμι, πουκάμισο,γραβάτα και  pochette Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), Φίλιππος Βασιλειάδης: Κοστούμι Tailor Italian Wear, ζιβάγκο Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), pochette Massimo Dutti


Βύρων και Φίλιππος Βασιλειάδης: Η πορεία από το σκοτάδι στην κορυφή

Βύρων Βασιλειάδης: Κοστούμι, πουκάμισο, γραβάτα και pochette Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), Φίλιππος Βασιλειάδης: Κοστούμι Tailor Italian Wear, πουκάμισο Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), γραβάτα και pochette Massimo Dutti

Έχετε την ευθύνη τριών εξαιρετικά επιτυχημένων, με έντονη δραστηριότητα εντός και εκτός Ελλάδος, εταιρειών, της ANTIPOLLUTION, της KAFSIS και της GREEN.  Απασχολείτε πάνω από τριακόσιους ανθρώπους, στηρίζοντας έτσι πάνω από τριακόσιες οικογένειες. Πώς είναι δύο νέοι άνθρωποι, όπως εσείς, να κουβαλούν στις πλάτες τους ένας τέτοιο βάρος;

Βύρων: Εξαιτίας πολύ δύσκολων γεγονότων που μας έχουν συμβεί σε μικρή ηλικία, μάθαμε να ζούμε, από πολύ νωρίς, με ένα μόνιμο μεγάλο βάρος. Δεν είναι κάτι καινούριο για εμάς. Φυσικά και αυτό που κάνουμε είναι πολύ δύσκολο. Έχεις να κάνεις με πολύ κόσμο, απέναντι στον οποίο πρέπει πάντα να είσαι σωστός.  Έχεις μεγάλες ευθύνες. Πρέπει να κάνεις επενδύσεις και να συνεχίζεις να είσαι δημιουργικός, αλλά όπως και να ‘χει, η φύση μας είναι τα δύσκολα. Όταν εγώ ήμουν έντεκα ετών και  ο Φίλιππος, σχεδόν εννέα, χάσαμε τη μητέρα μας από αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ήταν πολύ σκληρό για εμάς. Λίγο μετά χάσαμε και τον πατέρα μας από καρκίνο.

Βάλαμε έναν στόχο: Να γίνουμε αυτόνομοι και δυνατοί. Εκείνη τη στιγμή όμως δεν είχαμε τίποτα. 

Φίλιππος: Από το 1988, μεγαλώσαμε οι δυο μας, μόνοι μας, .

Βύρων: Άρα από εκεί και πέρα…Όταν έχεις ζήσει κάτι τόσο σκληρό, όλα τα άλλα…

Φίλιππος: Έτσι είναι...Όλα τα άλλα ως ένα σημείο λύνονται.

Βύρων: Το θέμα πάντα είναι να έχεις όρεξη…

Φίλιππος: Και να παραμένεις θετικός και γεμάτος φιλοδοξίες. Από μικροί είχαμε ένα όραμα και δεν νομίζω ότι χάσαμε ποτέ τον δρόμο μας. Υπήρχαν πράγματα που θέλαμε να κάνουμε και παλέψαμε για να τα καταφέρουμε.

Βύρων: Βάλαμε έναν στόχο: Να γίνουμε αυτόνομοι και δυνατοί. Εκείνη τη στιγμή όμως δεν είχαμε τίποτα. Όταν χάσαμε τους γονείς μας ζούσαμε στο Λονδίνο. Χάθηκε όλη μας η περιουσία και εντελώς ξαφνικά βρεθήκαμε να επιστρέφουμε στην Ελλάδα και να ζούμε σ’ ένα διαμέρισμα στο Παλαιό Φάληρο μαζί με μια κυρία που είχε βρει ο παππούς μας για να μας προσέχει.

Φίλιππος: Εκείνος έμενε λίγα στενά πιο κάτω και ήταν ο άνθρωπος που μας μεγάλωσε μέχρι τα 18 μας χρόνια.

Βύρων: Από πολύ νωρίς λοιπόν, μπήκε στο μυαλό μας η σκέψη για το πώς θα καταφέρουμε να είμαστε ανεξάρτητοι δημιουργώντας κάτι δικό μας. Από τη μία βέβαια είχαμε κάποιες βάσεις. Η Antipollution, για παράδειγμα, που τότε ακόμα ονομαζόταν Αντιρρυπαντική, υπήρχε.

Τι αντικείμενο είχε ακριβώς; 

Βύρων: Διαχειριζόταν τα απόβλητα του λιμανού του Πειραιά, βρισκόταν όμως στα χείλος της καταστροφής. Έγώ, από την άλλη, βλέποντας ότι ο τομέας αυτός θα άνοιγε σύντομα, δήλωσα στο διοικητικό συμβούλιο ότι θέλω να αναλάβω τη διαχείριση. Λίγο αργότερα ήρθε και ο αδελφός μου και τελικά, μέσα από πολλές δυσκολίες, κατορθώσαμε να τη σώσουμε και σιγά σιγά να την εξαγοράσουμε. Μετέπειτα δημιουργήσαμε την Green και την Kafsis. Έτσι δημιουργήθηκε ο όμιλός μας.

Βύρων και Φίλιππος Βασιλειάδης: Η πορεία από το σκοτάδι στην κορυφή

Βύρωνας: Κοστούμι, πουκάμισο, γραβάτα και pochette Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique)

Ουσιαστικά πάντως, με την εταιρία να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, δεν ξεκινήσατε απλώς από το μηδέν αλλά από το μείον.

Βύρων: Έτσι είναι. Πήρα τεράστια ρίσκα. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, μέχρι να καταφέρουμε να ορθοποδήσει η εταιρία, υπέγραφα επιταγές που δεν ήξερα αν σε λίγους μήνες θα μπορώ να καλύψω. Βρισκόμασταν στο μάτι του κυκλώνα αλλά ταυτόχρονα κάναμε και βήματα ανάπτυξης και εξοικονόμησης. Έτσι τα καταφέραμε. Δεν λέω ότι δεν κάναμε και λάθη. Πάντα γίνονται λάθη, αλλά καταφέραμε να ξεφύγουμε από αυτά και να βαδίσουμε μπροστά.

Τι ήταν αυτό που την είχε οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού;

Βύρων: Η κακοδιαχείριση. Κάποιοι από αυτούς που αποφάσιζαν, έβαζαν το προσωπικό όφελος πάνω από το κοινό. Αυτά συμβαίνουν στις επιχειρήσεις και ευτυχώς εμείς κατορθώσαμε να διορθώσουμε την κατάσταση. Την αγαπάω πολύ την Αntipollution παρά το γεγονός ότι κάποια στιγμή λίγο έλλειψε να με σκοτώσει.

Κυριολεκτείς;

Βύρων: Το λέω αστειευόμενος αλλά κυριολεκτώ. Στον στρατό, πριν ξεκινήσω να δουλεύω στην εταιρεία, ήμουν οδηγός λεωφορείου μεταφοράς στελεχών. Κάθε μέρα ξυπνούσα στις 04:00 το πρωί. Έπαιρνα το λεωφορείο από τους Αγίους Αναργύρους και στις 07:00 π.μ. έπρεπε να έχω φτάσει στα Μέγαρα. Ένα μεσημέρι, επιστρέφοντας προς Αθήνα, στο ύψος του εργοστασίου των Ελληνικών Πετρελαίων, στον Ασπρόπυργο, από το αντίθετο ρεύμα ερχόταν ένα φορτηγό με κοντέινερ απορριμμάτων. Την στιγμή ακριβώς που διασταυρωθήκαμε, άνοιξε η πόρτα του κοντέινερ έπεσε πάνω στο παρ-μπριζ μου και αφού το έκανε θρύψαλα εισχώρησε στην καμπίνα. Για λίγα εκατοστά θα είχα σκοτωθεί ακαριαία. Όταν κατέβηκα από το λεωφορείο είδα ότι το φορτηγό ήταν της Αντιρρυπαντικής.

Σε εκείνα τα δύσκολα πρώτα χρόνια στην εταιρεία, σκέφτηκες ποτέ «Αυτό ήταν…Δεν αντέχω άλλο, τα παρατάω;»

Βύρων: Ποτέ. Δεν το δέχομαι αυτό ως άνθρωπος. Ξέρεις πότε μόνο είπα κάτι τέτοιο; Όταν δοκίμασα να μπω στη ναυτιλία. Πήρα δύο πλοία εντελώς μόνος μου, έστησα το management, τα έστησα όλα, αλλά δεν πήγε καλά το όλο εγχείρημα και είπα: «Τώρα πρέπει να φανείς θαρραλέος και να κάνεις πίσω. Cut losses». Έκανα πίσω και προχώρησα σε άλλες δραστηριότητες, όπως η Green, που ανήκει στον ενεργειακό τομέα. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να ξέρεις πότε πρέπει να σταματήσεις.  Ο εγωισμός και το πείσμα είναι πολύ δυνατά όπλα αλλά πρέπει να έχεις και τη λογική και την ψυχραιμία να αξιολογείς τις συνθήκες. Μπορεί, για παράδειγμα, να μην είναι έτοιμη η αγορά γι’ αυτό που θες να κάνεις. Το timing είναι κάτι πολύ σημαντικό. Το 2009 είχα την έμπνευση για την ενέργεια. Έβλεπα ότι ανοίγει η αγορά και ότι θα δημιουργηθούν δυνατότητες, προσέλαβα έναν άνθρωπο από ένα απλό interview, τον Χρήστο Βασιλείου, του μίλησα για το όραμά μου και φτιάχτηκε μια εταιρία που σήμερα είναι από τις πιο δυνατές στον χώρο της ενέργειας. Έχουμε θυγατρικές στην Ευρώπη, ενώ στην Ελλάδα είμαστε και ένας αξιόλογος εναλλακτικός πάροχος.

Θυμάστε την πρώτη – πρώτη ημέρα που εμφανιστήκατε για να δουλέψετε στην Αντιρρυπαντική;

Bύρων: Όταν ξεκίνησα ήμουν περίπου 20 ετών. Το ραντεβού ήταν στις 06:40 το πρωί, στην προβλήτα του λιμανιού στο Κερατσίνι. Επιβιβάστηκα στο πλωτό της εταιρείας για να μαζέψω με τους νέους συνάδελφούς μου τα σκουπίδια των πλοίων που βρίσκονταν στο λιμάνι. Έμεινα σε αυτήν τη θέση αρκετό καιρό, όταν λοιπόν μπήκα στα γραφεία είχα πολύ καλή εικόνα για το πως δουλεύει ο τομέας του operation. Είχα ήδη βέβαια δουλέψει και σε άλλες επιχειρήσεις καθαρισμού και διαχείρισης απορριμμάτων που είχε ο θείος μου.

Φίλιππος: Για μένα, είχε οριστεί ότι θα ξεκινούσα να δουλεύω στο αεροδρόμιο, στη συλλογή των σκουπιδιών των αεροσκαφών.

Ώρα έναρξης ωραρίου;

Φίλιππος: Πεντέμισι το πρωί.

Σε έριξε λίγο ο μεγάλος αδελφός…

Φίλιππος: Δεν φταίει αυτός…Έτσι είναι το πρόγραμμα του αεροδρομίου και η απαίτηση της δουλειάς.

Υπήρχε λόγος που επέλεξες το αεροδρόμιο και όχι τη θάλασσα;

Φίλιππος: Δεν ήταν δική μου επιλογή. Απλώς εκεί άνοιξε νέα θέση εργασίας. Δεν ήταν πάντως η πρώτη φορά που δούλευα. Δουλεύω από 15 χρονών.

Bύρων: Ο Φίλιππος εξαφανιζόταν τα βράδια. Δούλευε σε club.

Βύρων και Φίλιππος Βασιλειάδης: Η πορεία από το σκοτάδι στην κορυφή

Φίλιππος: Κοστούμι Tailor Italian Wear, ζιβάγκο Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), pochette Massimo Dutti

Δεκαπέντε χρονών παιδί σε club, τι δουλειά έκανες; Βοηθός σερβιτόρου;

Bύρων: Όχι! Δεν τον βλέπεις… Ήταν κούκλος από τότε. Οι ιδιοκτήτες τον είχαν στην πόρτα για υποδοχή. Τον έβλεπαν τα κορίτσια…έλιωναν και το μαγαζί γέμιζε.

Φίλιππος: Αργότερα δούλεψα ως dj, ως μετρ και μετά ως υπεύθυνος των clubs.

Bύρων: Παρ’ όλο που ήταν 15 - 16 ετών και οι υπόλοιποι 25άρηδες.

Ολόκληρο δηλαδή το προσωπικό του μαγαζιού…Μπαρ τέντερς, σερβιτόροι, πορτιέρηδες κάθονταν γύρω από έναν δεκαπεντάχρονο και τον άκουγαν να τους μιλάει για τα καθήκοντά τους και για το τι περιμένει από αυτούς; 

Φίλιππος: Ακριβώς. Τους μιλούσα για τα εισιτήρια που είχαμε κόψει την προηγούμενη ημέρα, για λάθη που τυχόν είχαν γίνει και για το ποιος θα έπρεπε να είναι ο επόμενός μας στόχος…Τέτοια πράγματα. Στη δουλειά αυτή βέβαια,  βοήθησε πολύ ότι είχαμε έναν πολύ μεγάλο κύκλο φίλων. Από το Φάληρο μέχρι τη Βουλιαγμένη, αλλά και από τα Βόρεια Προάστια γνωρίζαμε πάρα πολύ κόσμο. Μεγαλώνοντας και χωρίς γονείς είχαμε περισσότερη ελευθερία, κινούμασταν, βγαίναμε… Οικογένειά μας ήταν οι φίλοι μας. Γι’ αυτό και οι φίλοι μας σήμερα είναι αυτοί που γνωρίσαμε τότε.

Σε ήλεγχε πολύ ο αδελφός σου Φίλιππε; Ειδικά τότε που δούλευες νύχτα;

Φίλιππος: Όχι

Bύρων: Εντάξει…Και σήμερα τον κυνηγάω. Όλο τον κυνηγάω. «Μην κάνεις αυτό, μην κάνεις εκείνο». Ως ένα σημείο πάντως έχω μάθει πλέον και συγκρατούμαι.

Φίλιππος: Για τη δουλειά και την νύχτα δεν με πολυκυνηγούσε. Για άλλα θέματα το έκανε. Κυρίως για να προσέχω.

Bύρων: Είχα πάντα την έγνοια του… Πού είναι και αν είναι καλά. Τώρα πάντως, που ο Φίλιππος έχει οικογένεια, συγκρατούμαι περισσότερο.

Φίλιππος: Έχω δύο κοριτσάκια, τεσσάρων και δύο ετών. Είναι υπέροχες…

Ό,τι ερχόταν στον δρόμο μου, ήθελα να το μάθω και να το καταλάβω διαβάζοντας, ακούγοντας και δουλεύοντας. 

Στην εταιρία ξεκινήσατε να δουλεύετε αμέσως μετά το σχολείο. Πότε σπούδασατε;

Bύρων: Εγώ παράλληλα

Τα χαράματα δηλαδή μάζευες σκουπίδια από τα πλοία και τα απογεύματα πήγαινες στη σχολή σου; 

Bύρων: Ναι…Νορμάλ πράγματα.

Καλώς ή κακώς, μάλλον κακώς, δεν είναι και το πιο συνηθισμένο πράγμα…

Bύρων: Για εμένα ήταν.

Εσύ Φίλιππε;

Φίλιππος: Ο αδελφός μου πρόλαβε και σπούδασε ενώ παράλληλα εργαζόταν. Δυστυχώς ή ευτυχώς, όταν ήρθε η δικιά μου η ώρα, πανεπιστημίο ήταν η δουλειά μου. Ό,τι ερχόταν στον δρόμο μου, ήθελα να το μάθω και να το καταλάβω διαβάζοντας, ακούγοντας και δουλεύοντας. 

Η μεταξύ σας συνεργασία πώς είναι σήμερα;

Bύρων: Ο καθένας έχει τον τομέα του.

Φίλιππος: Ναι. Δεν μπλέκεται ο ένας στα πόδια του άλλου. Εγώ έχω τις δραστηριότητες στην στεριά, δηλαδή απορρίμματα και απόβλητα βιομηχανικών μονάδων και περιφερειών και ο Βύρωνας απορρίμματα και απόβλητα στη θάλασσα και το ενεργειακό.

Βύρων: Και βοηθάμε ο ένας τον άλλον στο κομμάτι της στρατηγικής. Αγαπώ πάρα πολύ τη θάλασσα και ήθελα να κάνω κάτι σε σχέση με αυτήν. Το αντικείμενο αυτό επειδή έχει ως βασικό στοιχείο και την προστασία της, με κέρδισε από την αρχή. Η θάλασσα είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου.

Φίλιππος:  Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για εμένα.

Εξού και οι σανίδες πίσω από το γραφείο;

Φίλιππος: Ναι! Μας αρέσει πολύ το σερφ αλλά και άλλα σπορ της θάλασσας και του βουνού. Κυρίως πάντως το σερφ και το snowboard.

Βύρων και Φίλιππος Βασιλειάδης: Η πορεία από το σκοτάδι στην κορυφή

Βύρων: Ζιβάγκο Massimo Dutti, παντελόνι από κοστούμι Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique)

 

Με την πολιτική πώς τα πάτε; Ασχολείστε; Σας απασχολεί το ποιος είναι κυβέρνηση στην Ελλάδα;

Βύρων: Αυτό που μας απασχολεί είναι, όποιος κι αν βρίσκεται στην κυβέρνηση να φροντίζει να λειτουργεί σωστά το σύστημα. Να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και να ενισχύονται οι νέοι επιχειρηματίες. Μπορεί κάποιος να τα κάνει σωστά; Μπορεί να φτιάξει μια κατάσταση φυσιολογική στην οποία δεν θα χρειάζεται κάθε τόσο να γυρνάς να δεις τι συμβαίνει πίσω από την πλάτη σου; Απλά και φυσιολογικά πράγματα. Να σταματήσουμε να νιώθουμε ότι βρισκόμαστε σε ζούγκλα.

Να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά δεν είναι για μας επιλογή. Επιμένουμε και προσπαθούμε να σκεφτόμαστε δημιουργικά και να βρίσκουμε λύσεις.

Τι είναι αυτό που σας ενοχλεί περισσότερο;

Bύρων: Στη χώρα μας δυστυχώς, δεν σου επιτρέπεται να ξεχωρίσεις. Όποιος δείχνει ότι πηγαίνει λίγο καλά, και ειδικά αν είναι νέος, αναγκάζεται να υποστεί διάφορα πράγματα. Σαν να πρέπει στην κορυφή να υπάρχουν μόνο οι ίδιοι και οι ίδιοι. Έτσι όμως εγώ πεισμώνω και θέλω, ακόμα περισσότερο, να δημιουργήσουμε νέα πράγματα, να πάμε ακόμα πιο μπροστά.

Φίλιππος: Αυτός ήταν ο στόχος μας από την πρώτη ημέρα που μπήκαμε στην εταιρεία. Να δημιουργήσουμε. Κάποιες φορές όμως γίνεται πολύ δύσκολο...

Μπορείς να μου δώσεις ένα παράδειγμα

Φίλιππος: Θες να κάνεις μια επένδυση. Παίρνεις όλες τις αδειοδοτήσεις και τις εγκρίσεις, σπαταλάς χρόνο και χρήμα, δανειοδοτείσαι και ξαφνικά…Λίγο πριν την ολοκλήρωση του έργου, με μια απλή επιστολή δημόσιου φορέα, σού γίνεται ανάκληση της περιβαλλοντικής άδειας, για κάτι μάλιστα για το οποίο είσαι απολύτως εντάξει. Μέχρι βέβαια να αποδειχθεί αυτό, έχει περάσει τεράστιος χρόνος. Και όλα αυτά σε μία χώρα, που υπάρχει τόσο σημαντική έλλειψη στην διαχείριση των αποβλήτων και απορριμμάτων.

Και πώς αντιμετωπίζετε αυτήν την κατάσταση;

Βύρων: Πρώτα απ’ όλα το να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά δεν είναι για μας επιλογή. Επιμένουμε και προσπαθούμε να σκεφτόμαστε δημιουργικά και να βρίσκουμε λύσεις. Και στα περιβαλλοντικά αλλά και στα ενεργειακά, τα βήματα που γίνονται στη χώρα μας γίνονται πολύ δύσκολα. Ξένες επενδύσεις, λόγω του γενικότερου κλίματος, ουσιαστικά δεν υπάρχουν. Και το χειρότερο είναι, και αυτό αφορά γενικά την αγορά, ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερα ισχυρή χρηματοοικονομική στήριξη για τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν σοβαρά με την επιχειρηματικότητα.

Από τις τράπεζες γίνονται κάποιες προσπάθειες αλλά δεν αρκούν. Το να δίνουν σε έναν νέο για τα πρώτα επιχειρηματικά του βήματα, ποσά της τάξεως των τριών, πέντε ή δέκα χιλιάδων ευρώ, δεν λύνει το πρόβλημα. Γι’ αυτό και πολλοί στρέφονται σε εύκολες λύσεις. Όπως για παράδειγμα μικρές επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος. Και αυτό είναι πολύ κρίμα. Έχουμε πολλούς νέους με αξιόλογα μυαλά στην Ελλάδα και πρέπει να τους βοηθήσουμε.

Στον όμιλό σας πώς το κάνετε πράξη αυτό;

Βύρων: Προσλαμβάνουμε πολλούς νέους ανθρώπους. Έχουμε πάνω από 300 άτομα προσωπικό και προσπαθούμε να δίνουμε θέσεις εργασίας σε νέους ανθρώπους, και στα γραφεία μας και στις μονάδες μας, αρκεί να είναι ικανοί και να έχουν ένα background σχετικό με το αντικείμενό μας. Αφιερώνουμε επίσης πολύ χρόνο στην εκπαίδευση τους, καθώς η αλήθεια είναι ότι, ειδικά οι τομείς που δραστηριοποιούμαστε δεν είναι και τόσο ανεπτυγμένος στην χώρα μας. Τα βασικά στοιχεία πάντως για εμάς είναι να υπάρχει όρεξη για δουλειά, να υπάρχει αξιοπιστία και να είναι άνθρωποι που νοιάζονται και πονάνε την επιχείρηση στην οποία δουλεύουν. Μόνο έτσι μπορούμε να πετύχουμε. Όλοι μαζί. Η δουλειά είναι ομαδική.

Βύρωνα, έχεις αναγκαστεί να πάρεις την απόφαση να απομακρύνεις προσωπικό; 

Βύρων: Δυστυχώς. Αρκετές φορές.

Πώς είναι να παίρνεις μια τέτοια απόφαση;

Βύρων: Από τη μία είμαι άνθρωπος που δίνει πολλές και μεγάλες ευκαιρίες γιατί εμπιστεύομαι τους ανθρώπους και τις ικανότητές τους. Η αποτυχία εξάλου είναι μέσα στο πρόγραμμα, αφού πολλές φορές έρχεται ως αποτέλεσμα έλλειψης εμπειρίας. Έρχεται όμως και ως έλλειψη θέλησης. Επειδή ακριβώς έχω ξεκινήσει από το χαμηλότερο σκαλοπάτι της ιεραρχίας έχω εικόνα του τι ζητάω. Και επειδή προσωπικά, πάντα όταν συναντούσα μπροστά μου έναν τοίχο, προσπαθούσα να βρω τρόπους να τον προσπεράσω, έχω την ίδια απαίτηση και από τους άλλους. Αυτό μερικοί δεν το έχουν. Ως διοίκηση πάντως κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Δεν έχουμε κάνει καμία μείωση σε αυτά τα χρόνια της κρίσης. Αντιθέτως έχουμε κάνει και αυξήσεις. Έχουμε αυξήσει και το προσωπικό και προσπαθούμε να πάμε μπροστά.

Βύρων και Φίλιππος Βασιλειάδης: Η πορεία από το σκοτάδι στην κορυφή

Φίλιππος: Ζιβάγκο Massimo Dutti

Αναφερθήκατε νωρίτερα στην ανάγκη που έχετε να δημιουργείτε. Η δημιουργία όμως απαιτεί έμπνευση και φαντασία. Πώς καταφέρνετε να τη διατηρείτε;

Βύρων: Έχουμε ανθρώπους που εμπιστευόμαστε και έχουν αναλάβει να τρέξουν κάποιους σημαντικούς τομείς της δραστηριότητας μας. Έτσι μάς δίνουν τον απαραίτητο αέρα να αναπνέουμε, να σκεφτόμαστε δημιουργικά και να φτάνουμε σε καινοτόμες ιδέες.

Υπάρχει στο πίσω μέρος του κεφαλιού σας ένα επόμενο μεγάλο, ένα τρελό ίσως σχέδιο;

Βύρων: Υπάρχουν κάποια σχέδια, αλλά μένει να φανεί, αν θα κατορθώσουμε να τα υλοποιήσουμε.

Φίλιππος: Πάντα υπάρχει ένα νέο μεγάλο σχέδιο.

Θα μου πεις, Φίλιππε, ποιο είναι;

Φίλιππος: Δύσκολα…

Έχει να κάνει με τους τομείς που ήδη δραστηριοποιείστε ή αφορά και κάτι έξω από αυτό;

Φίλιππος: Ίσως και να αφορά κάτι έξω από αυτά.

Στους στόχους και τις φιλοδοξίες σας υπάρχει ταβάνι; Υπάρχει ένα σημείο που θα πείτε: «Εντάξει, καλά τα καταφέραμε…Δεν θα πάμε σε επόμενο βήμα. Τώρα απλώς θα προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε τα έως τώρα κεκτημένα»;

Βύρων: Sky is the limit. Δεν νομίζω ότι θα σταματήσω ποτέ να σκέφτομαι ένα επόμενο βήμα. Και δεν είναι οικονομικό το θέμα. Είναι η χαρά της δημιουργίας στην οποία, μπορώ να πω, είμαι εθισμένος. Αυτό όμως έχει και το κόστος του.

Φίλιππος: Όσο μεγαλώνει ένας όμιλος, τόσο μεγαλώνουν οι ευθύνες και οι κίνδυνοι. Δεν είμαι ο τύπος του ανθρώπου που έχει ως στόχο να κατακτήσει τον κόσμο. Είμαι ήδη βαθιά ευγνώμων για όσα έχουμε πετύχει, για όσους ανθρώπους έχουμε δίπλα μας και μας έχουν και αυτοί δίπλα τους. Από ένα σημείο και μετά, όταν νιώσω ότι όλο αυτό σταματήσει να είναι διασκεδαστικό, γιατί η αλήθεια είναι ότι ο σκληρός ανταγωνισμός που υπάρχει στον κόσμο των επιχειρήσεων ποτέ δεν μου ταίριαξε, έχω αποφασίσει ότι θα βάλω ένα όριο. Όταν φτάσω σε εκείνο το σημείο, όλα αυτά θα πάνε στην άκρη και θα αφοσιωθώ στην οικογένειά μου. Από την άλλη η δημιουργικότητα είναι, και για εμένα, στοιχείο της φύσης μου. Δεν είναι κάτι που ελέγχω. Δεν σταματώ να σκέφτομαι νέες ιδέες. Το πιθανότερο λοιπόν είναι ότι θα συνεχίσω να επενδύω σε καινούριες ιδέες, χωρίς όμως να αναμειγνύομαι περισσότερο με τα διοικητικά.

Φίλιππε, τώρα που έχεις οικογένεια και δύο μικρά κορίτσια, πώς διαχειρίζεσαι τον χρόνο σου; 

Φίλιππος: Το δυσκολότερο πράγμα στην καθημερινότητά μου, είναι αυτό...Να γυρίζω από τη δουλειά μου και να μην έχω προλάβει τις κόρες μου ξύπνιες. Είναι κάτι που με στενοχωρεί πολύ. Κάνω τα πάντα για να περνάω χρόνο μαζί τους. Υπάρχουν βράδια που ζητάω από τη γυναίκα μου να μην τις βάλει για ύπνο, μέχρι να φτάσω, γιατί χρειάζομαι να τις δω. Πρέπει να σεβαστώ όμως και το ωράριό τους. Έτσι, όταν δεν τις προλαβαίνω ξύπνιες, το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να μπω στο δωμάτιο τους και να κάτσω εκεί για λίγο. Δεν τις ξυπνάω. Τις κοιτάζω, τις χαϊδεύω, τις φιλάω και τους ψιθυρίζω πόσο τις αγαπαώ.

Βύρων και Φίλιππος Βασιλειάδης: Η πορεία από το σκοτάδι στην κορυφή

Βύρων Βασιλειάδης: Ζιβάγκο Massimo Dutti, παντελόνι από κοστούμι Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), Φίλιππος Βασιλειάδης: Ζιβάγκο Massimo Dutti, παντελόνι από προσωπική συλλογή

Θα ήθελα κλείνοντας να σας κάνω μια σειρά από σύντομες ερωτήσεις...

Πότε γυμνάζεσαι; Το πρωί ή το βράδυ;

Βύρων: Πρωί.
Φίλιππος: Το βράδυ.

Βγαίνεις για φαγητό. Τι παραγγέλνεις; Κρεατικά ή ψαρικά;

Φίλιππος: Ψαρικά
Βύρων.: Ψαρικά

Ως παιδί, ποια ήταν πρώτη δουλειά που ήθελες να κάνεις όταν μεγαλώσεις;

Βύρων: Ναυτιλία.
Φίλιππος: Μουσικός συνθέτης.

Τι υπάρχει αυτήν τη στιγμή μέσα στο πορτ-παγκάζ του αυτοκινήτου σου;

Βύρων: Ένα skate board.
Φίλιππος: Ένα μαγιό.

Περιγράψτε με τρεις λέξεις ο ένας τον άλλον.

Βύρων: Ευαίσθητος, συναισθηματικός και ειλικρινής
Φίλιππος: Δυναμικός, αφοσιωμένος και ευαίσθητος

Σε ποιου το πλήρωμα θα ήθελες να ανήκεις; Του Neil Armstrong ή του Χριστόφορου Κολόμβου;

Βύρων: Του Κολόμβου. Σίγουρα
Φίλιππος: Του Κολόμβου

Να ήσουν ο Steve Jobs ή ο Jacque Cousteau;

Βύρων:Ο Cousteau
Φίλιππος: Ο Steve Jobss

Τι έχεις ως wallpaper στον υπολογιστή σου;
Βύρων: Τη θάλασσα
Φίλιππος: Τα παιδιά μου