Ηλίας Αβαντήρας: Ένας ιδιοκτήτης κρεoπωλείου στις πασαρέλες της Νέας Υόρκης

Ηλίας Αβαντήρας: Ένας ιδιοκτήτης κρεoπωλείου στις πασαρέλες της Νέας Υόρκης

Έχοντας περπατήσει στα μεγαλύτερα ντεφιλέ της διεθνούς μόδας πριν καν κλείσει τα 25 του, ο Ηλίας Αβαντήρας απέκτησε σιδερένια πειθαρχία χάρη στο modelling, και την εξασκεί στην κρεαταγορά αξημέρωτα, διαλέγοντας εκλεκτό μοσχάρι για το κρεοπωλείο του.

Ξεκίνησα με το modelling από 18 ετών από το ACE, το πρακτορείο μοντέλων που με ανακάλυψε μέσω Facebook κι από στόμα σε στόμα. Πίστευα πολύ σε αυτό, το γούσταρα, και με έστειλε έξω: Μιλάνο, Ευρώπη γενικά, Νέα Υόρκη για ένα χρόνο και πολλές άλλες πόλεις. Στην Ελλάδα γύρισα για στρατιωτικούς λόγους, κι όταν ήρθα αποφάσισα να αναλάβω το κρεοπωλείο του πατέρα μου. Μου άρεσε, και του πρότεινα να το ανακαινίσω.

Τώρα συνδυάζω και τα δύο μαζί: έχω το μαγαζί, και ταυτόχρονα κάνω direct δουλειές, πελάτες που έχω συνεργαστεί, και πλέον με ζητούν απευθείας. Για παράδειγμα, πριν μια βδομάδα ήμουν στην Ισπανία, και πριν απ' αυτό στη Γερμανία. Αυτό είναι που μου αρέσει και στο modelling πάρα πολύ: τα πολλά και συνεχή ταξίδια.


Φωτογραφίες: Λευτέρης Σιαράπης / Fashion Editor: Βίβιαν Ρουβέλα
Ευχαριστούμε το Butcher's Shop (Ευτυχίας 28, Νέο Ηράκλειο) για τη φιλοξενεία
Φωτογραφία εξωφύλου:
Κοστούμι Hackett (Attica The Department Store), ζιβάγκο Tailor Italian Wear.


Ηλίας Αβαντήρας: Ένας ιδιοκτήτης κρεoπωλείου στις πασαρέλες της Νέας Υόρκης

Παλτό και κοστούμι Zara, πουκάμισο Bespoke Athens, γραβάτα Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), pochette Bespoke Athens, γυαλιά ηλίου Persol (Luxottica) / Βασική φωτογραφία: Κοστούμι Zara, πουκάμισο Bespoke Athens, γραβάτα Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), pochette Bespoke Athens, ρολόι Links Of London, γυαλιά ηλίου Persol (Luxottica)

Σε πολύ μικρή ηλικία έχω ζήσει τρομερές στιγμές και νιώθω πολύ τυχερός γι' αυτό: πάρτι στη Νέα Υόρκη μετά από φωτογράφηση Armani, στο Μιλάνο μετά από πασαρέλα Dsquared, πράγματα που, επειδή τα έζησα πολύ νωρίς, τα κοιτούσα με το στόμα ανοιχτό. Η πιο έντονη συναισθηματική στιγμή πάντως που έχω ζήσει ήταν όταν γνώρισα από κοντά τον ίδιο τον Armani σε casting. Είχα απέναντί μου ένα ζωντανό κεφάλαιο της μόδας, ένιωσα δέος.

Όταν το λέω σε συναδέλφους, και κυρίως στο εξωτερικό, ότι εκτός απ' το modelling δουλεύω κι ένα κρεοπωλείο, η αλήθεια είναι ότι ξαφνιάζονται. Δεν είναι ασυνήθιστο για ένα μοντέλο να έχει και δεύτερη δουλειά, αλλά συνήθως έχει να κάνει με τη νύχτα, ή τη διασκέδαση γενικότερα. Εγώ, δεν ξέρω, πρέπει να είμαι ο μοναδικός κρεοπώλης στις πασαρέλες.

Ηλίας Αβαντήρας: Ένας ιδιοκτήτης κρεoπωλείου στις πασαρέλες της Νέας Υόρκης

Κοστούμι και πουκάμισο Zara, γραβάτα Bespoke Athens

Στο modelling πρέπει να είσαι στρατιώτης: χωρίς αστεία. Πρέπει να είσαι στην ώρα σου, να είσαι πάντα fit, να είσαι απόλυτα πειθαρχημένος. Αυτό το έμαθα από το modelling, και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ στη ζωή μου γενικότερα. Όταν ήμουν μικρότερος δεν το είχα αυτό εννοείται, ήμουν τελείως φλου, δες όμως τώρα: στα 23 μου χρόνια, κι έχω ήδη το δικό μου μαγαζί, έχω ταξιδέψει πάρα πολύ, και ταυτόχρονα τώρα με την Cobalt δοκιμάζομαι και στο τραγούδι.

Στο εξωτερικό δεν υπάρχει τόσο η νοοτροπία του ανταγωνισμού όσο στην Ελλάδα. Εκεί είμαστε όλοι μια ομάδα, όποιος πάρει τη δουλειά την πήρε, ο άλλος θα πάρει μια επόμενη. Κι επίσης δεν υπάρχει κι η ίδια αντιμετώπιση από τον κόσμο: στην Ελλάδα το έχουμε ότι το μοντέλο είναι κάτι πολύ σούπερ, στο εξωτερικό είναι απλά άλλο ένα επάγγελμα.

Ηλίας Αβαντήρας: Ένας ιδιοκτήτης κρεoπωλείου στις πασαρέλες της Νέας Υόρκης

Κοστούμι Brooks Brothers (Brooks Brothers Boutique), πουκάμισο Massimo Dutti, γραβάτα και Pochette Bespoke Athens, κάλτσες Calzedonia, παπούτσια Perla Pura 

Μ' αρέσει πολύ να δοκιμάζω διαφορετικά πράγματα, και το τραγούδι ήταν κάτι που το είχα πάντα μέσα μου, κάτι που πάντα ήθελα να κάνω, κι απλώς δεν είχα βρει την ευκαιρία. Τώρα κοιτώντας προς τα πίσω ήταν μια πολύ cool εμπειρία.

Άνθρωποι που ταξιδεύουν συνέχεια, η αλήθεια είναι ότι μερικές φορές είναι σαν να μην ταξιδεύουν καθόλου: όταν είσαι για τρεις μέρες σε μια πόλη για δουλειά, είναι σαν να μην έχεις πάει καν, δεν προλαβαίνεις να δεις τίποτα. Απ' την άλλη όμως, ζούμε κομμάτια της πόλης που και κάτοικοι ακόμα, πιθανά δεν θα ζήσουν ποτέ.

Ηλίας Αβαντήρας: Ένας ιδιοκτήτης κρεoπωλείου στις πασαρέλες της Νέας Υόρκης

Κοστούμι και πουκάμισο Tommy Hilfiger (Tommy Hilfiger Boutique), γραβάτα Massimo Dutti, pochette Hackett (Attica The Department Store), γυαλιά Giorgio Armani (Luxottica)

Έχω περάσει και δυσκολίες, έχω συγκατοικήσει με πολλά μοντέλα μαζί για να βγει το νοίκι, η ψυχολογική κούραση είναι πάρα πολύ μεγάλη με τον όγκο και την συχνότητα των απορρίψεων που τρως σ' αυτή τη δουλειά –ιδίως στην αρχή, μέχρι να συνειδητοποιήσεις πώς ακριβώς δουλεύει όλο αυτό το πράγμα, κι ότι είναι κομμάτι της δουλειάς δηλαδή.

Σ' αυτό το μαγαζί, το μαγαζί του πατέρα μου, έχω περάσει μερικές από τις πιο ωραίες παιδικές στιγμές μου, και το νιώθω κομμάτι μου από πολύ μικρό παιδί. Βλέποντας λοιπόν κι άλλα μαγαζιά στη Νέα Υόρκη πολύ πιο εξελιγμένα και μοντέρνα, σκέφτηκα “να, θα το κάνω κι εγώ αυτό στο Νέο Ηράκλειο, γιατί όχι;”. Όντως, μετά από λίγα χρόνια το έκανα, γιατί το αγαπάω το μαγαζί, όπως αγαπάω κι αυτή τη δουλειά.

Ηλίας Αβαντήρας: Ένας ιδιοκτήτης κρεoπωλείου στις πασαρέλες της Νέας Υόρκης

Κοστούμι Hackett (Attica The Department Store), ζιβάγκο Tailor Italian Wear.

Το κρέας το ξέρω απ' έξω κι ανακατωτά, είμαι fan του καλού μοσχαρίσιου εννοείται. Ο Έλληνας δεν το έχει πολύ με το μοσχάρι, και δη στην παραγωγή του. Υπάρχουν ωστόσο πολύ ορατά σημεία βελτίωσης τα τελευταία χρόνια: προοδεύουμε πολύ στο σίτεμα, ας πούμε, που είναι πολύ σύνηθες στο εξωτερικό. Υπάρχει όμως σημαντική βελτίωση, η οποία προέρχεται κυρίως απ' αυτά που ζητάει ο κόσμος.

Χθες τέλειωσα απ' την κρεαταγορά στις 5 το ξημέρωμα: περίμενα να έρθει το φορτηγό από τα σφαγεία για να διαλέξω το κρέας. Έχω στάνταρ προμηθευτές, αλλά θέλω να τα διαλέγω εγώ. Έτσι κάνω δυο φορές την εβδομάδα: πηγαίνω ξημερώματα στην κρεαταγορά και διαλέγω το μοσχάρι που θα πάρω στο μαγαζί μου. Αν δεν το διαλέξω εγώ, καλύτερα να μην το πάρω καθόλου.

Παρ' ότι μοντέλο, δεν έχω αισθανθεί να με μεταχειρίζονται σαν ένα κομμάτι κρέας. Νομίζω αυτό έχει να κάνει με τους καλούς συνεργάτες – αν δουλεύεις με τους σωστούς ανθρώπους, τότε δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα.


ΔΕΣ ΤΩΡΑ