Οι bitter γεύσεις που δεν πρέπει να λείπουν από καμία κάβα

Οι bitter γεύσεις που δεν πρέπει να λείπουν από καμία κάβα

Πώς η πίκρα ενός σωστού Negroni μπορεί να κάνει του ζωή σου πιο γλυκιά

Ξεκίνησες να αναγνωρίζεις και να αντιλαμβάνεσαι το πικρό ως γεύση εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν πρωταρχική σου ανάγκη ήταν αυτή της επιβίωσης και έπρεπε να προστατευθείς από τα δηλητηριώδη βότανα και χορταρικά της φύσης, πολύ πριν ξεκινήσεις να την δοξάζεις με μερικά από τα πιο ηδονικά φαγητά και ποτά ετούτου του κόσμου.

Πλέον, και αντιφατικά με το παρελθόν της, χαρακτηρίζεται ως η πλέον επίκτητη από τις πέντε βασικές γεύσεις αφού, εκτός από την από γεννησιμιού ευαισθησία συγκεκριμένων ατόμων, κυρίως ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής, η αντίληψη και εκτίμηση της πικρής γεύσης «καλλιεργείται» μέσα από την καθημερινή τριβή σε αντίστοιχα τρόφιμα, φαγητά και ποτά.

Ο κατάλογος μακρύς. Σημείωσε από λαχανικά το μπρόκολο, τα ραδίκια, τη λαχανίδα, τη ρόκα και την κάπαρη και από φρούτα το γκρέιπφρουτ αλλά και την ψίχα από τις φλούδες του λεμονιού. Για την πικρή γεύση της μπίρας ευθύνεται ο λυκίσκος, ενώ λατρεύεται στο κακάο και τη σοκολάτα, στον καφέ και στο ελαιόλαδο, ως μάλιστα εξαιρετικό στοιχείο ποιότητας.

Σημείωσε το σπουδαίο Cynar με βασικό συστατικό του την αγκινάρα, το Fernet Branca και τα προσωπικά αγαπημένα μου, Amaro NoninoAmaro AvernaGran Classico Bitter και εσχάτως το Amaro di Angostura

Μερικά δε από τα πιο εξαιρετικά ποτά, έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό την πικρή γεύση η οποία εκφράζεται μέσα από ένα τεράστιο εύρος πολυπλοκότητας αλλά και από την πληθώρα των συστατικών που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή τους. Εκτιμάται μάλιστα από την απαρχή των πρώτων κοκτέιλ, πίσω στον 18ο αιώνα, όταν τα μπίτερς (βάμματα βοτάνων και μπαχαρικών σε αλκοόλ) χρησιμοποιούνταν ως βασικό συστατικό αρωματισμού τους. Ποιος μπορεί άλλωστε να παραβλέψει τα εμβληματικά Angostura bitters ή τα Peychauds ως αναπόσπαστο κομμάτι της κάβας του σπιτιού και του μπαρ του;

Στη συνέχεια ανακαλύφθηκε η κινίνη ως θεραπεία στην ελονοσία αλλά και ως βασικό συστατικό του τόνικ, τα πικρά ιταλικά αμάρο και τα χωνευτικά λικέρ βοτάνων που τίμησαν δεόντως κυρίως στη Γερμανία, τη Γαλλία και τη γείτονα Ιταλία. Σημείωσε το σπουδαίο Cynar με βασικό συστατικό του την αγκινάρα, το Fernet Branca και τα προσωπικά αγαπημένα μου, Amaro Nonino, Amaro Averna, Gran Classico Bitter και εσχάτως το Amaro di Angostura. Με αυτά κατάφερνες να διεγείρεις την όρεξη σου αλλά και να χωνέψεις, «στρογγυλεύοντας» ταυτόχρονα με τη μοναδική τους ικανότητα την αλμυρή, την ξινή, τη γλυκιά αλλά και την σχετικά πρόσφατα ανακαλυφθείσα ουμάμι γεύση. Ένας μπαλαντέρ στο σύγχρονο κυνήγι της απόλυτης απόλαυσης, το κλειδί για την πόρτα της ασύγκριτης γευστικής πολυπλοκότητας και η γεύση που, όπως αντιλαμβάνεσαι, θέλει κόπο για να την κατακτήσεις.

Με την ραγδαία εξέλιξη των τελευταίων δεκαετιών, ο κόσμος την ανακαλύπτει ξανά και την κατακτά ολοένα και περισσότερο, τοποθετώντας την υποσυνείδητα ή όχι, στην καθημερινότητα του. Μπορείς άραγε να αντισταθείς στη γεύση ενός σωστά παρασκευασμένου εσπρέσο Τρίτου Κύματος (κάνε μια βόλτα από τα café της Kudu), λίγων σταγόνων, ή και περισσότερο, από εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο με τις σωστές πρακτικές ελαιοποίησης ή ενός σωστά ανακατεμένου Negroni; Δε νομίζω...