Απαγορεύεται το πτύειν

Απαγορεύεται το πτύειν

Το σύγχρονο Savior – Vivre από τον Χρήστο Ζαμπούνη

Όταν ο δικηγόρος και πρόεδρος της Αθλητικής Ενώσεως Λαρίσης (ΑΕΛ), Αλέξης Κούγιας, έφτυνε κατάμουτρα τον ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ Ομάρ Ελ Καντουρί, μετά το πέρας της αναμετρήσεως των δύο ομάδων, στο πλαίσιο της 6ης αγωνιστικής του Πρωταθλήματος, μάλλον δεν φανταζόταν τι μνήμες θα ξυπνούσε στο ήμισυ σχεδόν του ελληνικού πληθυσμού, που έχει εισέλθει στην πέμπτη δεκαετία του βίου του. 

Προσοχή: Όταν λέμε είσοδος στην πέμπτη δεκαετία δεν εννοούμε τους πενηντάρηδες, αλλά τους σαραντάρηδες! Είμαστε πάνω κάτω 5 – 6 εκατομμύρια Έλληνες όσοι προλάβαμε τις πινακίδες στα τραίνα, στα δικαστήρια, στα νοσοκομεία ή στα καφενεία, με την ένδειξη: «Απαγορεύεται το πτύειν», όπου πτύω στα αρχαία σημαίνει φτύνω (σύμφωνα δε με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γιώργου Μπαμπινιώτη, το αρχαίο ρήμα πτύω κατατάσσεται στα εκφραστικά).

Απαγορεύεται το πτύειν

Ήταν μια εποχή που οι πρόγονοί μας δυσκολεύοντο να συγκρατήσουν την σίελο εντός της στοματικής κοιλότητος, και την εκσφενδόνιζαν στα δάπεδα δημόσιων, κυρίως, χώρων. Τότε υπήρχε και μία πιο περιγραφική πινακίδα, η οποία έλεγε «Μην πτύετε καταγής» και έδινε, φαντάζομαι, το δικαίωμα σε όσους ακροβατούσαν πέραν της sensu stricto ερμηνείας του δικαίου, να πτύουν εαυτούς αλλήλους. 

Πέραν των αστεϊσμών, το φτύσιμο γενικώς στην χώρα μας κατατάσσεται πλέον στις απολίτιστες πράξεις. Σε αρκετές περιπτώσεις τιμωρείται αυστηρά από τον νόμο. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη απόφαση (11-10-2017) του Πρωτοβάθμιου Μονομελούς Πειθαρχικού Οργάνου της Λίγκας, που επέβαλε ποινή απαγορεύσεως εισόδου δύο μηνών και πρόστιμο ύψους 10.000 ευρώ στον Αλέξη Κούγια για την συγκεκριμένη πράξη του.

Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη τι εμφιλοχώρησε στον νου του μαχητικού αθλητικού παράγοντος (σ.σ. έχει περάσει έως τώρα από την προεδρία αρκετών ποδοσφαιρικών ομάδων), ώστε να ανασύρει από την φαρέτρα του μία τόσο παλαιά πρακτική. Εικάζεται ότι προεκλήθη φραστικώς από τον μαροκινής καταγωγής ποδοσφαιριστή. 

Εκείνο που προξενεί εντύπωση, πάντως, είναι ότι θα περιμέναμε από τον Μαροκινό να προχωρήσει πρώτος σε μια τέτοια ενέργεια, αφού στην χώρα του και στον αραβικό κόσμο, το πτύειν είναι διαδεδομένο. Πάντως, ανεξαρτήτως τού ποιος έκανε πρώτος τι, οφείλουμε ευχαριστίες και στους δύο, διότι μας θύμισαν εικόνες, πρακτικές και θέματα, που έχουν εξοβελισθεί από το σύγχρονο Savoir – Vivre.


ΔΕΣ ΤΩΡΑ

Το Savoir - vivre του Αλέξη Κούγια