Πώς να γίνεις πιο παραγωγικός (χωρίς να τρελαθείς)

Πώς να γίνεις πιο παραγωγικός (χωρίς να τρελαθείς)

Στη Δανία, η παραμονή στη δουλειά μετά το ωράριο θεωρείται ως ένδειξη αποτυχίας

Για δεκαετίες, η επαγγελματική ζωή παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη. Καθημερινή μετακίνηση σε ένα γραφείο για ένα καθορισμένο αριθμό ωρών σ' ένα ιεραρχικό περιβάλλον όπου το αφεντικό έλεγε: «Πήδα!» Και οι υποτακτικοί έλεγαν: «Πόσο ψηλά;» Το όλο σύστημα βασιζόταν στην αρχή ότι η εργασία είναι δυσάρεστη και απαιτεί αυστηρά συστήματα ελέγχου για να γίνουν τα πράγματα.

Αλλά τι γίνεται αν η λογική του γραφείου που θεωρούμε δεδομένη βασίστηκε σε παλαιές προκαταλήψεις και ξεπερασμένες αντιλήψεις; Μια γρήγορη έρευνα διαφορετικών πρακτικών στο χώρο εργασίας σε όλο τον κόσμο αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει εγγενής ορθολογικότητα. Στη Δανία, η παραμονή στη δουλειά μετά το ωράριο θεωρείται ως ένδειξη αποτυχίας, ή χειρότερα, ως εργάτης – μάρτυρας που εγωιστικά ανταγωνίζεται τους συναδέλφους του, ενώ στην Ιαπωνία, η πρόωρη αποχώρηση του αφεντικό είναι αδιανόητη. Αυτά οδήγησαν σε μια κουλτούρα υπερωριών και μόνιμης παρουσίας, που πρόσφατα προκάλεσε ένα «θάνατο από υπερβολική εργασία» σε μια μεγάλη διαφημιστική εταιρεία.

Το παγκοσμιοποιημένο σύστημα δεν υπολογίζει τις αρνητικές πρακτικές του χώρου εργασίας που και κάτι τέτοιο φωτίζει ακόμη και τις πιο σκοτεινές γωνιές του εταιρικού κόσμου. Αυτό, σε συνδυασμό με την αυξημένη κινητικότητα, την τεχνολογική επανάσταση και τα νέα δημογραφικά στοιχεία που αναδιαμορφώνουν το χώρο εργασίας, θέτει τέλος στη μυθολογία γύρω από τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε. Ποιό είναι λοιπόν το κλειδί για να είσαι παραγωγικός στο μέλλον;

Πώς να γίνεις πιο παραγωγικός (χωρίς να τρελαθείς)

1. Τα Social media είναι φίλοι σου
Σου είπαν ότι τα κοινωνικά μέσα είναι κακά για εσένα και αυτό δεν είναι αβάσιμο. Πλατφόρμες όπως το Instagram, το Facebook και το Twitter είναι χτισμένες να είναι εθιστικές, γεγονός που έχει οδηγήσει πολλές εταιρείες να εισαγάγουν απαγορεύσεις στα κοινωνικά μέσα κατά τη διάρκεια των ωρών εργασίας, ή ακόμα και να μπλοκάρουν τους χώρους αυτούς εντελώς.

Τέτοιες πολιτικές παραλείπουν το γεγονός ότι η ζωή δεν μπορεί πλέον να διαχωρίζεται σε φυσική και ψηφιακή. Είμαστε υβριδικά πλάσματα που υπάρχουν κάπου μεταξύ των δύο. Η ψηφιακή επανάσταση προκάλεσε την έκρηξη της παραγωγικότητάς μας κατά 74% μεταξύ 1973 και 2013 και ενώ υποθέτουμε ότι τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης δεν έχουν να κάνουν με αυτό, πρόσφατη έρευνα από τα Πανεπιστήμια της Καλιφόρνιας και της Μελβούρνης διαπίστωσε ότι αυξάνει την παραγωγικότητα, λειτουργώντας ως «ψυχικός καθαρισμός» μεταξύ των ωρών εργασίας. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, το 46% των εργαζομένων πιστεύει ότι τα κοινωνικά μέσα τούς έχουν καταστήσει καλύτερους στην εργασία τους και το 37% πιστεύει ότι θα μπορούσαν να κάνουν ακόμα καλύτερα τη δουλειά τους εάν η διοίκηση ασχολείτο ενεργά με αυτές τις πλατφόρμες.

Αυτό οδηγεί στην ανάπτυξη κοινωνικά ενεργοποιημένων εργαλείων για το γραφείο, όπως το εργαλείο Workplace by Facebook, το οποίο ενσωματώνει ανταλλαγή μηνυμάτων με κοινή χρήση αρχείων και πολλά άλλα, μαζί με πληθώρα ψηφιακών λύσεων όπως το Slack. Εταιρείες όπως η Volkswagen και το Weber Shandwick χρησιμοποιούν τα εργαλεία του Facebook για βελτιστοποίηση του γραφείου ώστε να αξιοποιήσουν την δύναμη των κοινωνικών μέσων για επαγγελματικούς σκοπούς, οπότε ίσως και εσύ.


2. Η ευελιξία είναι βασικό συστατικό
Τα περισσότερα γραφεία λειτουργούν με κάποια μορφή παρουσίας, όπου οι ώρες εργασίας ξεπερνούν τα καθορισμένα όρια. Τα ίδια γραφεία πειθαρχούν επίσης τους εργαζόμενους για καθυστέρηση πέντε λεπτών ή για υπέρβαση του lunch break, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα ότι δεν εμπιστεύονται το προσωπικό τους. Αυτό σαφώς δεν αποτελεί βάση για μια παραγωγική σχέση και αυτές οι άκαμπτες συνθήκες μοιάζουν περισσότερο με απαιτήσεις για ρομπότ παρά για ανθρώπους. 

Η πρόοδος στην τεχνητή νοημοσύνη σημαίνει ότι τα ρομπότ έρχονται για τις δουλειές μας, οπότε πρέπει τώρα να χαράξουμε πιο δημιουργικούς ρόλους προκειμένου να ανταγωνιστούμε τις μηχανές εκεί που είναι πιο αδύναμες. Αντί να ρωτούμε πώς μπορούμε να είμαστε πιο παραγωγικοί, πρέπει να αρχίσουμε να ρωτάμε πώς μπορούμε να είμαστε πιο δημιουργικοί.

Ένα ερευνητικό πρόγραμμα του 2010 στο Χάρβαρντ διαπίστωσε ότι περνάμε σχεδόν το ήμισυ της ημέρας μας «περιπλανώμενοι». Αυτό το είδος παθητικής σκέψης είναι επιστημονικά γνωστό ως «ο τρόπος λειτουργίας του δικτύου» και έχει συνδεθεί με το άγχος, την κατάθλιψη κι ακόμη και τον πρόωρο θάνατο. Επίσης όμως περιπλανόμαστε όταν οι άνθρωποι είμαστε πιο δημιουργικοί. Πώς λοιπόν διακρίνουμε μεταξύ κακής και κακής σκέψης; Οι έρευνες δείχνουν ότι το κλειδί είναι η μείωση της σύγκρουσης με τη λειτουργία «δικτύου προσοχής» που χρησιμοποιούμε για επικεντρωμένες εργασίες, όπως η εργασία σε ένα γραφείο. Με το να μην υπάρχει χρόνος για ονειροπόληση, τα γραφεία δημιουργούν μια άμεση σύγκρουση μεταξύ αυτών των δύο απαραίτητων ψυχολογικών καταστάσεων, οδηγώντας σε κρίση την ψυχική υγεία και παραβιάζοντας την παραγωγικότητα.

Προκειμένου να δημιουργηθεί ένα πιο δημιουργικό εργατικό δυναμικό, η ιαπωνική κυβέρνηση δημοσίευσε πρόσφατα οδηγίες ότι όλοι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να εγκαταλείπουν τη δουλειά τους στις 3.00 μ.μ. μία Παρασκευή το μήνα, ως μια άμεση απάντηση στη δουλειά, η οποία κυριολεκτικά σκοτώνει τους εργαζόμενους της χώρας. 

Οι μεγάλες οικονομικές μονάδες λαμβάνουν επίσης υπόψη τις συστάσεις, με το Standard Chartered να φέρνει σε εφαρμογή ευέλικτες πολιτικές εργασίας που έχουν επιτρέψει στους υπαλλήλους να εκπαιδεύονται για φιλανθρωπική αναρρίχηση στο Κιλιμάντζαρο ή να εργάζονται ώρες της Νέας Υόρκης ενώ ζουν στο Λονδίνο για ν' απελευθερώσουν τα πρωινά τους. Η καθημερινή παρουσία μπορεί να σκοτώσει τη δημιουργικότητα, όπως και τους εργαζόμενους. Δεν είναι καιρός λοιπόν για μια επανεξέταση;

Πώς να γίνεις πιο παραγωγικός (χωρίς να τρελαθείς)


3. Ένας χώρος εργασίας με πολλές γενεές, είναι σημαντικός παράγοντας για μία παραγωγική εργασία

Ένας τρόπος για να προσελκύσετε και να διατηρήσετε τους εργαζομένους σας ενεργούς, είναι να μετατρέψετε το γραφείο σε ένα γιγαντιαίο πάρκο Google με πινγκ πονγκ και δωρεάν καφέ. Αυτό που διαφοροποιεί τους σύγχρονους εργαζομένους, είναι η δυσαρέσκεια τους με το αποστειρωμένο γραφείο και το εργασιακό περιβάλλον που περιλαμβάνει μόνο συνομήλικους τους.

Με τον εργασιακό μας βίο να φτάνει τώρα σε ένα ηλικιακό εύρος από 18 έως 80, τα γραφεία πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτή τη σύγκρουση μεταξύ των γενεών του χώρου εργασίας. Πρέπει να καταγράψουμε τον ενθουσιασμό και την επιθυμία για καινοτομία από τους νεότερους εργαζόμενους, ενώ ταυτόχρονα να το ανακουφίζουμε με την εμπειρία και την προοπτική των παλαιότερων γενεών.

Πώς να γίνεις πιο παραγωγικός (χωρίς να τρελαθείς)


4. Η εναλλαγή της συγκέντρωσης είναι μόνο για καλό

Μας λένε συνεχώς ότι η βαθιά συγκέντρωση είναι το μυστικό της παραγωγικότητας, αλλά ο αρθρογράφος των Financial Times, κ. Tim Harford, έχει αποκαλύψει μια εκπληκτική πτυχή της δημιουργικής μακροζωίας στο νέο βιβλίο του «Messy». Αναφερόμενος σε μια σειρά ακαδημαϊκών σπουδών και περιπτωσιολογικών μελετών, ο κ. Harford υποστηρίζει ότι ο κοινός παρονομαστής για δημιουργικά μυαλά,, από τον κ. Jeff Bezos του Amazon, μέχρι τον ήρωα πολιτικών δικαιωμάτων Dr Martin Luther King Jr και τον μουσικό θρύλο David Bowie, είναι ότι τα μυαλά τους δεν παρέμεναν στάσιμα. 
Αυτοί οι άνθρωποι ασκούν / ασκούσαν αυτό που ο Harford αποκαλεί «πολλαπλές εργασίες σε αργή κίνηση».

Το έργο του κ. Harford έχει τις ρίζες του στη μελέτη της κας Bernice Eiduson της δεκαετίας του 1960, που ξεκίνησε να ανακαλύπτει το μυστικό της επιτυχίας στην ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Αντί να διαπιστώσει ότι οι μεγαλύτεροι επιστήμονες του κόσμου ήταν ειδικοί, η κα Eiduson αποκάλυψε το εκπληκτικό γεγονός ότι άλλαξαν το θέμα όχι μία ή δύο φορές, αλλά κατά μέσο όρο 43 φορές κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους. Αυτό σήμαινε ότι ήταν συνεχώς αναζωογονητικοί, προκλητικοί και διασταυρώνανε τις γνώσεις τους, αποφεύγοντας τα ακαδημαϊκά στερεότυπα.

Το ελάχιστα γνωστό έργο της κας Eiduson έχει τώρα επιλεγεί από ηγέτες των επιχειρήσεων σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι αναζητούν τρόπους να εισαγάγουν λίγο περισσότερη εναλλαγή εργασιών στις επιχειρήσεις τους. Η γνώση είναι πραγματική δύναμη και το κλείδωμα των εργαζομένων σε θαλάμους είναι ο εχθρός της δημιουργικότητας.