Οι πέντε ταινίες που αξίζουν τη βόλτα ως το σινεμά τον Ιανουάριο

Οι πέντε ταινίες που αξίζουν τη βόλτα ως το σινεμά τον Ιανουάριο

Επειδή λίγος στρατηγικός σχεδιασμός δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, ο Ιωσήφ Πρωϊμάκης βουτάει στη στοίβα με τις ταινίες του μήνα, και ξεσκαρτάρει αυτές που θα συζητηθούν περισσότερο.

Molly’s Game, του Aaron Sorkin

Δράμα μυστηρίου τους Jessica Chastain και Idris Elba - στις αίθουσες από τις 4 Ιανουαρίου, από την Tanweer

Βασισμένο σε ένα συναρπαστικό best seller που βασίστηκε σε αληθινά περιστατικά, κομπλέ με τους διαλόγους σε ρυθμού μυδραλιοβόλο που είναι το σήμα κατατεθέν ενός απ’ τους επιδραστικότερους τηλεοπτικούς δημιουργός των τελευταίων δεκαετιών, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Aaron Sorkin αφηγείται την ιστορία της Molly Bloom: μιας επαγγελματία σκιέρ που εγκατέλειψε την πορεία της προς τα χρυσά μετάλλια των Ολυμπιακών αγώνων για να κυνηγήσει το αμερικανικό όνειρο. Διοργανώνοντας μερικά απ’ τα υψηλότερου προφίλ πριβέ παιχνίδια πόκερ στην ιστορία της πράσινης τσόχας, η Molly ανελίχθηκε γρήγορα στην ελίτ του αμερικανικού υποκόσμου και των κορυφαίων καταζητούμενων του FBI, για να ανακαλύψει πως όσο γρήγορα μπορείς να ανέβεις στις γλιστερές πλαγιές της παρανομίας, άλλο τόσο γρήγορα μπορείς να κατακρεμνιστείς. Ή μήπως όχι;


Amant Double / Διπλός Εραστής, του Francois Ozon

Ψυχολογικό θρίλερ με τους Marine Vacth και Jérémie Renier - στις αίθουσες από τις 11 Ιανουαρίου, από την Feelgood Entertainment

Μια από τις καλύτερες ταινίες που διεκδίκησαν τον Χρυσό Φοίνικα στο περασμένο Φεστιβάλ Καννών, η νέα δημιουργία του τρομερού παιδιού του σύγχρονου γαλλικού σινεμά είναι ένα απολαυστικό, υπνωτιστικό ταξίδι στις σκοτεινές στροφές της εμμονής, του πόθου και του ερωτισμού. Φεύγοντας από τον αυστηρό φορμαλισμό του Frantz, της προηγούμενης ταινίας του, ο Francois Ozon δοκιμάζει τα όρια της στιλιστικής του βιρτουοζιτέ μέσα από την ιστορία μιας ευάλωτης νεαρής γυναίκας με καταθλιπτικές τάσεις, η οποία αρχίζει ψυχοθεραπεία κι ερωτεύεται τον ψυχίατρό της. Οι δυο τους, μερικούς μήνες αργότερα μετακομίζουν στο ίδιο σπίτι, όμως σύντομα ανακαλύπτει ότι ο εραστής της έχει μια δεύτερη, κρυφή ταυτότητα, την οποία η ίδια θα κάνει τα πάντα να αποκαλύψει, χάνοντας τον εαυτό της στον στοιχειωτικό φροϋδικό λαβύρινθο που της στήνει ο σκηνοθέτης, παρασέρνοντας τον θεατή στις πιο υγρές και μύχιες γωνιές της επιθυμίας – κέρδισε διπλές προσκλήσεις για την avant-premiere της ταινίας, αποκλειστικά από το MAN of STATUS.


The Post, του Steven Spielberg

Ιστορικό δράμα με τους Meryl Streep, Tom Hanks, Sarah Paulson κ.ά. – στις αίθουσες από 11 Ιανουαρίου, από την Odeon

Ίσως το πλέον πολυαναμενόμενο κινηματογραφικό ραντεβού του χειμώνα ολόκληρου, στην post-truth εποχή των fake news και των alternative facts, το νέο φιλμ του Steven Spielberg φαντάζει ανατριχιαστικά επίκαιρο, όχι μόνο γιατί ο βετεράνος σκηνοθέτης μερικών απ’ τις σημαντικότερες ταινίες του αμερικανικού σινεμά στρέφει το φακό του στην αληθινή ιστορία του πώς η Washington Post βοήθησε να ξεσκεπαστεί μια απ’ τις καλύτερα κρυμμένες μαύρες σελίδες του Λευκού Οίκου, αλλά και γιατί τα περιστατικά γύρω απ’ την παρολίγον κατάρρευση ενός ιερού μνημείου της παγκόσμιας δημοσιογραφίας, λειτουργούν ως φλογερή υπενθύμιση του πώς το μόνο που χρειάζεται η παραπληροφόρηση για να σκεπάσει τα πάντα, είναι η σιγή των ελεύθερων φωνών της στοιχειώδους δεοντολογίας. Οι μεστές ερμηνείες ενός επιβλητικού Tom Hanks και μιας Meryl Streep που τρέχει με 100 προς την επόμενη οσκαρική της υποψηφιότητα, είναι απλά bonus σε ένα φιλμ που, απ’ ό,τι δείχνουν τα trailer του, φαίνεται προορισμένο για τη λίστα με τα σύγχρονα κλασικά.


Three Billboards Outside Ebbing, Missouri, του Martin MacDonagh

Κοινωνικό δράμα μυστηρίου με τους Frances McDormand, Woody Harrelson, Sam Rockwell – στις αίθουσες από 18 Ιανουαρίου, από την Odeon

Κερδίζοντας τον τίτλο του instant cult classic πριν από μιάμιση δεκαετία, το απολαυστικό νέο-noir διαμαντάκι με τον κρυπτικό τίτλο In Bruges δεν έβαλε στον κινηματογραφικό χάρτη μόνο την αξιαγάπητη πόλη του Βελγίου που φιλοξενούσε τη δράση, αλλά και τον σκηνοθέτη και σεναριογράφο της ταινίας, Martin MacDonagh, που εμφανίστηκε ως μια απ’ τις πιο κοφτερές πένες των εποχών μας τουλάχιστον. Ακονίζοντας ακόμη περισσότερο τη δεινότητά του στην εις βάθος ανάπτυξη των κινηματογραφικών του χαρακτήρων, μπλεγμένων σε κυκεώνες απίθανων, μα ολότελα ρεαλιστικών συνθηκών, ο Βρετανός δημιουργός επανέρχεται με κάτι πολύ πιο σκοτεινό και απείρως πιο φιλόδοξο, για να μας ταξιδέψει στα βάθη της αμερικανίλας, και να μετατρέψει άλλη μια επαρχιακή πόλη στην Κόλαση του Δάντη, πριν την τυλίξει σφιχτά με τους τοξικούς κρίκους της αλυσίδας της βίας και της μη-ανεκτικότητας, σε ένα απ’ τα πιο δηκτικά κοινωνικά δράματα του φετινού κινηματογραφικού μας χειμώνα. Μην αγχώνεστε όμως, το άπλετο κοενικό μαύρο χιούμορ του Βρετανού κάνει την ταινία του απείρως απολαυστικότερη απ’ όσο μπορεί να ακούγεται η ιστορία μιας χωρισμένης μητέρας που στήνει τις τρεις πινακίδες του τίτλου στην αμερικανική ύπαιθρο, προσπαθώντας να παρακινήσει τις τοπικές αρχές να ξεκουνηθούν και να διαλευκάνουν την δολοφονία της κόρης της.


Darkest Hour, του Joe Wright

Ιστορικό δράμα εποχής με τους Gary Oldman, Lily James, Kristin Scott Thomas – στις αίθουσες από 18 Ιανουαρίου, από την UIP

Έχοντας φτιάξει το όνομά του με βαρβάτες ταινίες εποχής όπως σαν το Pride & Prejudice του 2005 και βέβαια το επιβλητικό, οσκαρικό Atonement του 2007, ο Joe Wright το έριξε έξω παραδίδοντας με την Hanna του το 2011 ένα απ’ τα απολαυστικότερα φιλμάκια αγνής κι ατόφιας αδρεναλίνης των τελευταίων ετών, πριν αρχίσει τα στραβοπατήματα με το κατάτι στεγνό Ana Karenina το 2012 και την εντελώς αχρείαστη εκδοχή της ιστορίας του Πίτερ Παν στο Pan του 2015. Αυτά του τα στραβοπατήματα έρχεται να επανορθώσει φέτος, με μια απ’ τις πιο πολυαναμενόμενες βιογραφικές ταινίες της χρονιάς, ανατρέχοντας στις πιο κρίσιμες μέρες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: εκείνες που ο Winston Churchil μαχόταν όχι μόνο να ανατρέψει προς όφελος των Συμμαχικών Δυνάμεων τις ισορροπίες του μεγαλύτερου πολέμου που γνώρισε ο Δυτικός κόσμος, αλλά να κρατήσει παράλληλα και τη θέση του στην ηγεσία της Μεγάλης Βρετανίας. Με ένα δυνατό cast και μια ακόμη δυνατότερη ιστορία, που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ιδανικό companion piece στο Dunkirk του Christopher Nolan, το Darkest Hour προδιαγράφεται ως μια μεθυστική κινηματογραφική εμπειρία, ανεξαρτήτως απ’ το αν έχει δει κανείς καμία από τις παραπάνω ταινίες. Άλλωστε, φαίνεται πως αυτή η πιο σκοτεινή ώρα στην πρωθυπουργία του Winston Churchill θα αποδειχθεί η πιο λαμπρή στην καριέρα του Gary Oldman. Κι αυτό κι αν λέει πολλά!


1968, του Τάσου Μπουλμέτη

Ιστορικό δράμα εποχής με τους Αντώνη Καφετζόπουλο, Στέλιο Μάινα, Ερρίκο Λίτση κ.ά. – στις αίθουσες από 18 Ιανουαρίου από την Feelgood Entertainment

Τίτλος λιτός και εύγλωττος, το 1968 του Τάσου Μπουλμέτη μιλά για μια εποχή περασμένη αλλά όχι ξεχασμένη για την παγκόσμια Ιστορία: χαρακτηρισμένη ως Ρήγμα στο Χρόνο, αυτή ήταν η χρονιά της Άνοιξης της Πράγας, της αποκάλυψης των βιαιοτήτων του Βιετνάμ, της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, και βεβαίως, στα καθ’ ημάς, η χρονιά του ΑΕΚ – ΕΛΛΑΣ – ΕΥΡΩΠΗ. Η χρονιά που, μονιασμένοι κάτω απ’ την κιτρινόμαυρη σημαία μιας ομάδας γεννημένης για να ξορκίσει μια απ’ τις μεγαλύτερες ήττες της χώρας, οι Έλληνες έζησαν μια απ’ τις μεγαλύτερες νίκες τους – η χρονιά που έσπασαν έστω για λίγο τον γύψο της Χούντας, για να πανηγυρίσουν την περηφάνια τους γιορτάζοντας τη μεγάλη νίκη της ΑΕΚ που, κόντρα στη Σλάβια Πράγας, έγινε η πρώτη πρωταθλήτρια Ευρώπης στην Ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Αυτή τη χρονιά, με τις δυσκολίες και τις συγκινήσεις, τις καθημερινές μικρές χαρές και λύπες της θα ζωντανέψει στην οθόνη ο Τάσος Μπουλμέτης, αντλώντας την αγάπη του για τον νοσταλγικό ρεαλισμό από το παρασκήνιο της μεγάλης πορείας της μπασκετικής ΑΕΚ από τη γένεση μέχρι τον θρίαμβο. Θα μπορέσει άραγε η Ένωση να μονιάσει και πάλι μια Ελλάδα όπου, από φόβο επεισοδίων στις αίθουσες, το πρόσφατο ντοκιμαντέρ για την ιστορία του ΠΑΟΚ μετά βίας έφτασε στην Αθήνα;