FILM of STATUS: Ο Διπλός Εραστής σε avant-première

MAN OF STATUS TEAM
ΓΡΑΦΕΙ Η MAN OF STATUS TEAM
FILM of STATUS: Ο Διπλός Εραστής σε avant-première

Μια από τις καλύτερες ταινίες των περασμένων Καννών, σε αποκλειστική πρώτη από το Man of Status – διεκδικήστε 10 διπλές προσκλήσεις για την ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ στις 20:15 στον κινηματογράφο ΔΑΝΑΟ.

Μια ευάλωτη νεαρή γυναίκα με καταθλιπτικές τάσεις, αρχίζει ψυχοθεραπεία και ερωτεύεται τον ψυχίατρο της. Μερικούς μήνες αργότερα μετακομίζουν στο ίδιο σπίτι, κι όλα δείχνουν να πηγαίνουν τέλεια, μέχρι που σύντομα ανακαλύπτει ότι ο εραστής της έχει μια δεύτερη, κρυφή ταυτότητα, την οποία θα κάνει κάνει τα πάντα για να αποκαλύψει…

Μια από τις καλύτερες συμμετοχές στο Επίσημο Διαγωνιστικό του περασμένου Φεστιβάλ Κανών, η νέα ταινία του πολυβραβευμένου σκηνοθέτη Francois Ozon, σκαλίζει τη σεξουαλικότητα και τον ερωτισμό τη στιγμή που εκτροχιάζονται, αναμειγνύοντας την ψυχολογική ένταση του Brian De Palma με την σεξουαλική ένταση του Pedro Almodovar, σε ένα τολμηρό και παιγνιώδες θρίλερ που παρασέρνει τον θεατή σε έναν συναρπαστικό φροϋδικό λαβύρινθο μέσα από τις πιο σκοτεινές γωνιές της επιθυμίας.

Θέλετε να είστε ανάμεσα στους 20 τυχερούς που θα απολαύσουν πρώτοι αυτό το μεθυστικό ταξίδι;

Απλά ακολουθήστε τη σελίδα του MAN of STATUS στο Facebook, και κάντε share, like, και comment στο post του διαγωνισμού, για να διεκδικείσετε μία από τις 10 διπλές προσκλήσεις για την Avant Premiere της ταινίας.

Η προβολή θα γίνει τη ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ και ώρα 20:15 (με ώρα προσέλευσης 19:45) στον κινηματογράφο ΔΑΝΑΟ (Κηφισίας 109, μετρό Πανόρμου), ενώ η ταινία θα βγει στις αίθουσες την Πέμπτη 11 Ιανουαρίου από τη Feelgood Entertainment.


ΔΕΣ ΤΩΡΑ


Σημειώσεις του σκηνοθέτη François Ozon

Joyce Carol Oates

Πάντα θαύμαζα την Joyce Carol Oates για την ακρίβεια στο γράψιμο της, τις προσεχτικές ψυχολογικές παρατηρήσεις, τους σύνθετους χαρακτήρες και τις έξυπνες πλοκές. Και το γεγονός ότι είναι κλεπτομανής πάντα μου άρεσε. Όταν έμαθα ότι έγραψε ιστορίες μυστηρίου με το ψευδώνυμο Rosamond Smith, ενδιαφέρθηκα για αυτά τα μυθιστορήματα-καθρέφτες, γνωρίζοντας ότι η αστείρευτη φαντασία της θα μου έδινε πολλή τροφή για μια ταινία. Έτσι έπεσα πάνω στο Lives of Twins. Κράτησα την υπόθεση του βιβλίου. Μια γυναίκα ανακαλύπτει ότι ο ψυχίατρος της και τώρα πια εραστής της, έχει έναν αδελφό που είναι κι αυτός θεραπευτής. Η Joyce Carol Oates διηγείται την ιστορία με πιο ρεαλιστικό τρόπο, ενώ εγώ βούτηξα περαιτέρω στις νοητικές πτυχές της ιστορίας, τοποθέτησα τη δράση στη Γαλλία και πρόσθεσα την ιατρική αποκάλυψη στο τέλος. Παρ’ όλα αυτά, η ταινία διερευνά τα αγαπημένα θέματα της συγγραφέως: τις νευρώσεις, το σεξ και τη σκοτεινή πλευρά των διχασμένων προσωπικοτήτων.

Δίδυμα

Ήθελα να ασχοληθώ με το θέμα των διδύμων ως κάτι συναρπαστικό, τερατώδες και καλλιτεχνικό. Είχα την ιδέα να έχω την Chloe να δουλεύει σε ένα μουσείο. Έχει μολυνθεί από τα έργα τέχνης που φυλάει. Στην αρχή της ταινίας, τα έργα στο μουσείο είναι αρκετά ευχάριστα αισθητικά, αλλά όσο η ταινία προοδεύει γίνονται πιο σωματικά και τερατώδη, αντικατοπτρίζοντας την εσωτερική της θύελλα. Φυσικά σκέφτηκα το Dead Ringers. Υποψιάζομαι ότι η Joyce Carol Oates έγραψε το βιβλίο αφού είδε την ταινία του Cronenberg, που ήταν επίσης σωματική και σχετική με τη γυναικολογία. Παρ΄ όλα αυτά, στην περίπτωση του, η ιστορία αφηγείται από την οπτική των διδύμων, ενώ η J. C. Oates επικεντρώνεται στη νεαρή γυναίκα αιχμάλωτη ανάμεσα σε δύο αδέλφια. Ήταν σημαντικό για μένα να τοποθετήσω την Chloe στο κέντρο της ιστορίας και να απεικονίσω τη σύγχυση της.

Ψυχανάλυση

Για πολύ καιρό ήθελα να παρουσιάσω την εμπειρία μιας ψυχαναλυτικής συνεδρίας στο σινεμά. Αρχικά η Chloe κάθεται απέναντι από τον ψυχαναλυτή της, μονολογώντας για τα όνειρα της, τα αισθήματα της, την οικογένεια της… Το κοινό βουτάει στην προσωπική της ζωή και μπορεί να νιώσει αμήχανα: Θα συμβαίνει αυτό την επόμενη μιάμιση ώρα; Δεν ήθελα να περιοριστώ σε ένα κλασικό ψυχαναλυτικό σκηνικό σε ένα ουδέτερο, στατικό περιβάλλον με προκαθορισμένους κανόνες. Αναζήτησα να αιχμαλωτίσω κάτι πιο ρευστό. Ήθελα το κοινό να ακολουθήσει τη θεραπεία της με τον ίδιο τρόπο που μπορεί ένας ψυχαναλυτής να ακούσει τους ασθενείς του, με μια άλλη ροή. Τα οπτικά εφέ και οι οπτικές γωνίες που αλλάζουν σ’ αυτές τις πρώτες συνεδρίες σχεδόν κοντράρουν τον διάλογο. Αν ακούσεις προσεχτικά ή δεις την ταινία δεύτερη φορά, συνειδητοποιείς ότι όλα λέγονται στα δέκα πρώτα λεπτά. Αλλά δεν τα ακούς απαραίτητα.

Διπλή ζωή

Ο χαρακτήρας του Louis μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι που επιτρέπει στην Chloe να βιώσει τις επιθυμίες της και τις φαντασιώσεις που απαγορεύει στον εαυτό της να νιώσει με τον Paul, καθώς η αγάπη της την εμποδίζει να ικανοποιήσει μια πιο έντονη και χωρίς αναστολές σεξουαλικότητα. Οι ταινίες μου έχουν συχνά να κάνουν με τις ανάγκες μας για το φανταστικό με σκοπό να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Σε κάθε ερωτική σχέση, ακόμα και σε μια ικανοποιητική σχέση, υπάρχει ένα στοιχείο απόγνωσης και μία ανάγκη για έναν νοητικό χώρο όπου οι φαντασιώσεις μπορούν να εκφράζονται. Ο σύντροφος μας δεν μπορεί ποτέ να ικανοποιήσει όλες μας τις επιθυμίες. Συχνά χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο ή διαφορετικό, κάτι συνοδευτικό.

Ένα εγκεφαλικό θρίλερ

Η έντονη υποκειμενικότητα των πρώτων δέκα λεπτών αιμορραγεί στο υπόλοιπο της ταινίας. Η ιδέα ήταν να ακολουθήσουμε την Chloe  με έναν γραμμικό τρόπο, δημιουργώντας μια αφηγηματική ένταση παίζοντας με στοιχεία αγωνίας, ενώ μένουμε αγκυροβολημένοι σε μία κυμαινόμενη πραγματικότητα γεμάτη με νοητικές βουτιές. Αυτό μου επέτρεψε να παρεκκλίνω από μία αγνά ρεαλιστική καταγραφή και να φλερτάρω με τον φανταστικό κόσμο του χαρακτήρα. Μου άρεσε η ιδέα ότι οι εξωτερικοί κίνδυνοι και οι απειλές που αντιλαμβάνεται η Chloe δεν αποκαλύπτουν την εσωτερική της αναστάτωση.

Η σκηνοθεσία

Μετά από ένα συγκρατημένο, κλασικό φιλμ όπως το Frantz, το να βουτήξω στον φανταστικό κόσμο της Chloe μου έδωσε χώρο για να κάνω πιο τολμηρές στιλιστικές επιλογές. Ο Διπλός Εραστής διηγείται μια επί της ουσίας εγκεφαλική ιστορία και η ιδέα μου ήταν να το σκηνοθετήσω αρχιτεκτονικά, παίζοντας με τη συμμετρία, τις αντανακλάσεις και τη γεωμετρία. Όλα τα σκηνικά στήθηκαν για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι κάτι χτίζεται, ότι ένας εγκέφαλος καλλιεργεί μία σκέψη.

Γύρισα τις τελευταίες μου ταινίες σε 35mm φιλμ αλλά για τον Διπλό Εραστή επέστρεψα στο ψηφιακό και στο cinemascope και στόχευσα για μία πιο αιχμηρή, πιο σύγχρονη εικόνα, χειρουργική σε στιγμές, αλλά κυρίως ευχάριστη αισθητικά.

Marine Vacth

Όταν ονειρεύτηκα το πρότζεκτ πριν από 4 χρόνια, δεν μου πέρασε από μυαλό να επιλέξω τη Marine, καθώς ήταν πολύ νέα για τον ρόλο. Αλλά από τη στιγμή που επέστρεψα στον Διπλό Εραστή μετά το Frantz, η Marine είχε ωριμάσει, είχε κάνει παιδί, είχε γίνει γυναίκα. Και θέλαμε και οι δύο πολύ να συνεργαστούμε. Με μία έννοια, το Jeune & Jolie ήταν ένα πορτρέτο-ντοκιμαντέρ μιας ανερχόμενης ηθοποιού. Σ’ αυτό, η Marine ενσαρκώνει μία λιγομίλητη, αδιαφανή, μυστηριώδη έφηβο στην οποία το κοινό προβάλει τις δικές του ερμηνείες. Σε αυτή την ταινία, η Marine έχει δουλέψει ως φτασμένη ηθοποιός και πραγματικά δημιούργησε τον χαρακτήρα. Το μυστικό είναι μέσα της, αναζητά το κλειδί για να το ξεκλειδώσει και είμαστε εκεί μαζί της στην αναζήτηση της. Μπαίνουμε μέσα στο μυαλό της, στις φαντασιώσεις της, στο στομάχι της.

Jérémie Renier

Αυτή είναι η τρίτη ταινία στην οποία έχω συνεργαστεί με τον Jérémie, μετά το Criminal Lovers και το Potiche. Στο μυαλό μου ήταν ακόμα ο έφηβος που συνάντησα το 1998, οπότε δεν ήμουν πεπεισμένος όταν κάναμε δοκιμαστικά. Υπέθεσα ότι δεν είχε την απαραίτητη ωριμότητα για τους ρόλους, αλλά με εξέπληξε ευχάριστα που ανακάλυψα ότι είχε αποκτήσει δύναμη και μια αρρενωπότητα. Και όταν δοκίμασε μερικές σκηνές με τη Marine υπήρχε πραγματική ερωτική χημεία ανάμεσα τους. Το σημείο αφετηρίας ήταν απλό και διττό: ο καλός και ο κακός. Αλλά καθώς ο Jérémie εμπότισε τους χαρακτήρες με πολυπλοκότητα, έγινε γρήγορα προφανές ότι ο πιο δύσκολος να αντιμετωπίσει ήταν στην πραγματικότητα ο Paul. Είναι ο πιο μυστηριώδης από τους δύο, αυτός που κρύβεται περισσότερο. Μπορούμε να προβάλλουμε περισσότερα πάνω του, πυροδοτεί τη φαντασία μας. Δουλέψαμε πάνω στα ρούχα, στο στυλ των μαλλιών, στις φυσιογνωμικές διαφορές, τον τρόπο που κινούνται, που μιλούν. Στην αρχή, φανταστήκαμε μια πιο βαθιά, πιο επιβλητική φωνή για τον Louis, μετά καταλάβαμε ότι αν έχουν την ίδια φωνή η κατάσταση μοιάζει ακόμα πιο ενοχλητική.

Paul/Louis

Ήθελα ο Paul να περάσει ως ένας καλός ψυχοθεραπευτής, του οποίου η συναναστροφή με την Chloe μοιάζει αληθινή. Ο Louis, από την άλλη, παραβαίνει όλους τους κανόνες και το πλαίσιο της ψυχανάλυσης. Κάνει εξωφρενικές δηλώσεις και ερμηνείες. Στην πρώτη τους συνεδρία, δίνει την εντύπωση ότι ξέρει την Chloe, οδηγώντας το κοινό να αναρωτιέται μήπως είναι ο Paul. Είναι σαν ο Louis να λέει φωναχτά όλα όσα δεν έχει πει ο Paul και να τα λέει ωμά, χωρίς ταμπού ή υπερεγώ.

Ό,τι σχετίζεται με τα αδέλφια είναι διατυπωμένο σε εικόνες που καθρεφτίζονται, ειδικά στη διακόσμηση. Το γραφείο του Paul είναι άνετο και φιλόξενο, με δερμάτινα καθίσματα, πλούσια χαλιά και θερμά χρώματα. Το γραφείο του Louis είναι παγερό, με μάρμαρο, ψυχρά χρώματα και ψεύτικα λουλούδια. Όσο για τους ίδιους τους καθρέφτες, του Paul είναι οριζόντιοι και του Louis είναι κάθετοι.

Οι μητέρες

Τρεις γυναίκες στη ζωή της Chloe μπορούν να θεωρηθούν μητρικές φιγούρες.

Η Myriam Boyer, που παίζει τη γειτόνισσα, είναι η πιο επεμβατική, κάπως χοντροκομμένη μητέρα που καταβροχθίζει, λίγο μάγισσα με την ταριχευμένη της γάτα. Μου άρεσε πάντα η φωνή της Myriam Boyer. Σε ελάχιστο χρόνο, θεμελιώνει τον χαρακτήρα της, τον μόνο στην ταινία που φέρνει λίγο χιούμορ και ελαφρότητα σε μια κατά τα άλλα ενοχλητική παρουσία. Η Jacqueline Bisset είναι η εκείνη η μητέρα που φροντίζει την ανάπηρη κόρη της. Η επιλογή της Jacqueline Bisset ήταν προφανής, χάρη στην αγγλοσαξονική της γοητεία, την ομορφιά του αιλουροειδές. Η Dominique Reymond είναι η κλινική μητέρα, η επιστήμονας που δίνει στην Chloe την πληροφορία για την κατάσταση της με ευγένεια και χωρίς συναισθηματική εμπλοκή. Μου αρέσει αυτός ο συνδυασμός της άνεσης και της ενσυναίσθησης που φέρνει η Dominique στον ρόλο.