Ο Daniel Day Lewis αποχαιρετά την υποκριτική ως σχεδιαστής μόδας

Ο Daniel Day Lewis αποχαιρετά την υποκριτική ως σχεδιαστής μόδας

Το Phantom Thread δεν είναι όμως μια ταινία για τη μόδα.

Πριν από 2 χρόνια ο Daniel Day Lewis συμφώνησε να πρωταγωνιστήσει στο Phantom Thread, ενσαρκώνοντας το ρόλο του Reynolds Woodcock. O πολυβραβευμένος και τρεις φορές «οσκαρικός» ηθοποιός έμοιαζε έτοιμος να βυθίσει γι' ακόμη μια φορά τον εαυτό του σε μια κινηματογραφική ταυτότητα, δίχως να γνωρίζει πως αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα μας δάνειζε το ταλέντο του.

Ο Daniel Day Lewis αποχαιρετά την υποκριτική ως σχεδιαστής μόδας

Photo by Kevin Winter/Getty Images

 

Για να ενσαρκώσει το ρόλο του Woodcock, ο Lewis παρακολούθησε ατελείωτες ώρες αρχειακού υλικού από επιδείξεις μόδας στις δεκαετίες του 40 και του 50, μελέτησε τις ζωές σχεδιαστών, ενώ στο τέλος έμαθε μέχρι και να ράβει. 

Κατά το στάδιο τής όπως πάντα ενδελεχούς προετοιμασίας του, ο Lewis συμβουλεύτηκε τον τότε επιμελητή μόδας και υφασμάτων στο Victoria & Albert Museum του Λονδίνου, Cassie Davies Strodder, ενώ μαθήτευσε για μήνες δίπλα στον επικεφαλή του τμήματος κοστουμιών του New York City Ballet, Marc Happel, βοηθώντας τον μάλιστα ν' ανακατασκευάσει τα διάσημα κοστούμια του Marc Chagall για την παραγωγή του Firebird.
 
Στο τέλος της παράστασης ο Daniel αποφάσισε πως προκειμένου να καταλάβει στην ουσία του τον Woodcock, έπρεπε να δημιουργήσει ένα ρούχο υψηλής ραπτικής από την αρχή. 

Ο Daniel Day Lewis αποχαιρετά την υποκριτική ως σχεδιαστής μόδας

Photo by Jemal Countess/Getty Images for TIME

 

Το πολύαναμενόμενο, τουλάχιστον από τον κόσμο της μόδας, Phantom Thread είναι ένα fashion drama και ο Reynolds Woodcock ένας καταξιωμένος μόδιστρος του Λονδίνου στην δεκαετία του 50, ο οποίος ντύνει καθημερινά με το χαρακτηριστικό στυλ του Οίκου Woodcock, μέλη της Βασιλικής οικογένειας, ευγενείς, κοσμικούς, αξιωματούχους και κυρίες. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει την Alma και η προσεκτικά ραμμένη ζωή του, διαταράσσεται από την αγάπη. 

Ο φανταστικός χαρακτήρας του Reynolds Woodcock είναι εν μέρη εμπνευσμένος από τη ζωή του ιδρυτή του οίκου Balenciaga, Cristobal Balenciaga, όχι όμως λόγω της ομοιότητας του, αλλά λόγω της έμπνευσης που προκάλεσε η ιστορία του στον σκηνοθέτη Paul Thomas Anderson, οδηγώντας τον να ενδιαφερθεί για τη βιομηχανία της μόδας. 

«Είδα μια φωτογραφία ενός εφαρμοστού φορέματος του οίκου Balenciaga, εμπνευσμένου από μια σχολική στολή»,  εξομολογείται ο Lewis στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο W magazine.  

«Ήταν ένα πολύ απλό φόρεμα, τουλάχιστον έτσι έμοιαζε. Όταν όμως προσπάθησα να το δημιουργήσω από την αρχή, τότε μόνο κατάλαβα πόσο περίπλοκο ήταν». 

«Σε όλες τις τέχνες, δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από κάτι που μοιάζει απλό. Κι όλοι όσοι έχουν  προσπαθήσει να κάνουν τ' οτιδήποτε στη ζωή τους, γνωρίζουν πόσο δύσκολο είναι να επιτύχουν αυτή την αβίαστη απλότητα» 


Ο Daniel Day Lewis αποχαιρετά την υποκριτική ως σχεδιαστής μόδας 

Photo by Jason Merritt/Getty Images

 

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Daniel εμπλέκεται τόσο στενά με το ρόλο που έχει κληθεί να υποδυθεί. Στο Αριστερό μου πόδι κατάφερε να μάθει να σηκώνει και να κατεβάζει τη βελόνα ενός πικάπ χρησιμοποιώντας μόνο το αριστερό του πόδι, ενώ στις Συμμορίες της Νέας Υόρκης έμαθε να πετάει βαριά μαχαίρια με εξαιρετική ακρίβεια. 

Μέχρι και σήμερα, δεν έχω κανένα ενδιαφέρον για τον κόσμο της μόδας - Daniel Day Lewis

Ο κόσμος της μόδας ωστόσο ήταν ενθουσιασμένος στο άκουσμα και μόνο των γυρισμάτων ενός φιλμ με τέτοια θεματική. Όμως στην ουσία της, το phantom thread δεν είναι μια ταινία για τη μόδα. Είναι μια προσωπική ιστορία για την εμμονή που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος με τη δημιουργική διαδικασία. 

Ο Daniel Day Lewis αποχαιρετά την υποκριτική ως σχεδιαστής μόδας

Κι ίσως εκεί ακριβώς να βρίσκεται και η αιτία αποχώρησης του Daniel από την τέχνη της υποκριτικής. Η δημιουργία κατά τον Lewis, είναι μια διαδικασία που απαιτεί απόλυτη αφοσίωση και πολλές φορές για να δημιουργήσει κάτι που προέρχεται από ένα κομμάτι του εαυτού του, είναι αναγκαίο να καταστρέψει ένα άλλο. 

Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που ένας ρόλος ρουφάει τον Daniel στο σκοτάδι. Πάντοτε μετά από τις ταινίες του, έκανε πολύ μεγάλα διαλείμματα για να αποσυμπιεστεί και να επανέλθει. Ο σκηνοθέτης Jim Sheridan μάλιστα με τον οποίο ο Lewis είχε συνεργαστεί στο «Aριστερό μου πόδι», είχε πει: «Ο Daniel σιχαίνεται την υποκριτική» 

Ο Daniel Day Lewis αποχαιρετά την υποκριτική ως σχεδιαστής μόδας

Photo by Franco Origlia/Getty Images

 

«Προτού γυρίσουμε την ταινία, δεν γνώριζα πως θα σταματούσα. Θυμάμαι πως με τον Paul γελούσαμε πολύ. Και ξαφνικά σταματήσαμε να γελάμε, κατακλυστήκαμε από ένα συναίσθημα μελαγχολίας» 

Ο Daniel έχει δει αρκετές από τις προηγούμενες ταινίες του, ωστόσο δεν έχει κανένα σκοπό να δει το Phantom Thread και δεν γνωρίζει το λόγο που τον επηρέασε τόσο βαθιά ο ρόλος του Woodcock. Ίσως επειδή επέστρεψε στη Βρετανία για να υποδυθεί ένα χαρακτήρα που έμοιαζε πολύ στον πατέρα του. 

«Σε κάθε ταινία υπάρχουν ξόρκια, τα οποία δεν μπορείς να υπολογίσεις. Το να μην θέλω να δω αυτή την ταινία, σίγουρα σχετίζεται με το ότι θέλω να σταματήσω. Αυτό όμως που δεν γνωρίζω, είναι το λόγο που αυτή τη φορά η μελαγχολία κόλλησε μέσα μου. Συνέβη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και δεν ξέρω γιατί».

Ο Daniel Day Lewis αποχαιρετά την υποκριτική ως σχεδιαστής μόδας

Photo by Tim Walker/W Magazine

 

«Όλη μου τη ζωή έλεγα ότι θέλω να σταματήσω την ηθοποιία, ωστόσο δεν έχω καταλάβει ακόμη τι το διαφορετικό υπήρχε αυτή τη φορά που με οδήγησε να το πω δημόσια με μια ανακοίνωση. Ήταν όμως κάτι που έπρεπε να κάνω» 

«Φοβόμουν πάντα να χρησιμοποιήσω τη λέξη καλλιτέχνης, γιατί για εμένα ο καλλιτέχνης βαρύνεται με μια ανυπολόγιστη ευθύνη. Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να θεωρεί το κοινό για μια δουλειά μου, εγώ πρέπει να πιστεύω στην αξία αυτού που κάνω. Και πλέον αυτό δεν συμβαίνει» 

O Daniel Day Lewis, υπήρξε και είναι ακόμη ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του. Κι ίσως ο λόγος που δεν θα τον ξαναδούμε να ενσαρκώνει τόσο αριστουργηματικά τους ρόλους που επέλεγε, να οφείλεται στην αυθεντικότητα του, στη σκοτεινή ψυχή ενός αληθινού καλλιτέχνη.



Cover Photo by Christopher Polk/Getty Images