Σειρές που αξίζει να δεις και να ακούσεις

Σειρές που αξίζει να δεις και να ακούσεις

Όταν η μουσική βρίσκεται στον πυρήνα της δραματουργίας

Βρισκόμαστε αναμφισβήτητα στην χρυσή εποχή της τηλεόρασης. Η παραγωγή τηλεοπτικών σειρών είναι τόσο μεγάλη που  είναι σχεδόν αδύνατο να γνωρίζεις τι κυκλοφορεί εκεί έξω στα κανάλια και στις διαδικτυακές πλατφόρμες. Το ευχάριστο είναι ότι όλο και συχνότερα παρουσιάζονται αληθινά προσεγμένες δουλειές, που έχουν φτιαχτεί με μεράκι από δημιουργούς, οι οποίοι έχουν κάτι να πουν και να μοιραστούν με τον υπόλοιπο κόσμο.

Συχνό επίσης είναι το φαινόμενο αυτοί οι δημιουργοί να τυγχάνουν και φανατικοί μουσικόφιλοι, με συνέπεια να τοποθετούν τη μουσική μέσα στην πλοκή και να την καθιστούν μέρος της αφήγησης.

Σειρές που αξίζει να δεις και να ακούσεις

Το Master Of None (Netflix) είναι το παιδί του κωμικού Aziz Ansari και πρόκειται για μία σειρά όπου παρακολουθούμε τον Dev (A.Ansari), έναν cool Νεοϋορκέζο στην ηλικία των 30 something να ψάχνει την ευτυχία από ραντεβού σε ραντεβού κι από γκουρμέ πιάτο σε μπουρίτο, τάπας και χοτ ντόγκ. Η φαινομενικά αυτή απλοϊκή πλοκή, μετατρέπεται σε επεισόδια – διαμάντια μέσω της υπέροχης κινηματογράφησης, αλλά και της ευφάνταστης χρήσης της μουσικής.

Οι χαρακτήρες της σειράς αγαπούν τη μουσική, μιλούν γι' αυτήν, έχουν τις προτιμήσεις τους και πολλά από τα τραγούδια του soundtrack, εισάγονται στη θεματική με αυτόν τον τρόπο. Άλλες φορές, τα κομμάτια επιλέγονται για να συμπληρώσουν το ύφος του επεισοδίου: Στην έναρξη του δεύτερου κύκλου βρίσκουμε τον Dev στην Ιταλία όπου απέδρασε για να ξεπεράσει τον χωρισμό με την κοπέλα του (η οποία παρεμπιπτόντως ήταν δημοσιοσχεσίστρια δισκογραφικής). Τα δυο πρώτα επεισόδια έχουν γυριστεί σαν ταινία του ιταλικού νεορεαλισμού, με το μουσικό υπόβαθρο  να αποτελείται από θέματα του Ε. Morricone. 

Ο τρόπος που προσεγγίζουν  τη μουσική επιμέλεια στο Master Of None, είναι παρόμοιος με το τρόπο που οι  σύγχρονες γενιές καταναλώνουν την μουσική. Επιλογές από διάφορα είδη χωρίς σνομπισμούς : Mina, Morricone, Bowie , Kraftwerk , Soft Cell, D’Angelo , Digable Planets, Tupack, Scatman John και Vengaboys

Μουσικές που ακούμε για να συνοδεύσουμε την διάθεσή μας, μουσικές ανακαλύψεις που ραφινάρουν το γούστο μας, αλλά και μουσικές από τον καιρό που μεγαλώναμε κι είναι πια μέρος του DNA μας.


Σειρές που αξίζει να δεις και να ακούσεις

 Άραγε πως διαλέγεις μουσική για μία σειρά που έχει να κάνει με την αιφνίδια και ανεξήγητη ταυτόχρονη εξαφάνιση 140 εκατομμυρίων ανθρώπων απ’ όλο τον κόσμο;  

H Liza Richardson επιμελείται την μουσική για το Leftovers (HBO) και δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει το οτιδήποτε. Κατά την διάρκεια των επεισοδίων μπορεί ν' ακουστεί χριστιανικό ροκ από τον Larry Norman, country-pop απ' τους Bellamy Brothers , old school hip hop από τους Furious Five, μέχρι και αποσπάσματα από την όπερα Nabucco.

Η μουσική βρίσκεται στον πυρήνα της δραματουργίας, εκτελεί ρόλο χαρακτήρα της ιστορίας, πολλές φορές παρόμοιο με αυτόν του χορού αρχαίας τραγωδίας, ενώ άλλοτε υπογραμμίζει τη δράση, επεξηγεί, αλληλεπιδρά με τα υπόλοιπα πρόσωπα ,κλείνει το μάτι στον θεατή, εκπλήσσει.


Σειρές που αξίζει να δεις και να ακούσεις

To GLOW του Netflix είναι μέρος του πρόσφατου κύματος νοσταλγίας των 80's (μαζί με τo Stranger Things). Αυτό που κάνει το GLOW να ξεχωρίζει – πέρα από το θέμα του (γυναικείο wrestling, say no more) είναι ότι η μουσική του δεν θυμίζει τις Now That’s What I Call Music 52:1987 συλλογές – όπως ο δεύτερος κύκλος του Stranger Things- αλλά εδώ τα κλισέ αποφεύγονται προς προτίμηση λιγότερο γνωστών τραγουδιών επιτυχημένων καλλιτεχνών. 

Έτσι όσο παρακολουθούμε την άνεργη ηθοποιό Ruth (Alison Brie) να βρίσκει το κάλεσμά της ανέλπιστα ως  η κακιά – villain σε show πάλης στο Λος Άντζελες, δεν βομβαρδιζόμαστε από glam hair metal ή Madonnιές, αλλά μας συνοδεύουν χαμηλών τόνων acts όπως οι Jetzons ή οι Dream Academy

Απ' τους πιο γνωστούς καλλιτέχνες  ακουγονται λιγοτερο αναμενόμενες επιλογές, οπως το «We Don’t Get Along» των Go-Go’s, ή το «Ready Steady Gο» των Generation X της πρώτης μπάντας του Billy Idol.
 
Το αποτέλεσμα είναι να μην αποσπούν την προσοχή μας από την ιστορία φωνακλάδικα μεγκαχίτς, αλλά και να μην μένει αδιέγερτη η ρετρολαγνεία μας, ακούγοντας κάτι που δεν μας θυμίζει τίποτα. Ιδανική ισορροπία.